بررسی رابطه ی بین حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با وسواس در جوانان شهر اهواز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین حمایت اجتماعی و خودکارآمدی با وسواس در جوانان شهر اهواز انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودکارآمدی عمومی(GSE-۱۷)، مقیاس وسواس فکری – عملی ییل – براون(YBOCS) و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک شده (MSPSS) بود. نمونه پژوهش شامل ۲۰۰ نفر از زنان و مردان جوان (۱۸ تا ۳۵ سال) شهر اهواز بود که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. تحلیل همبستگی نشان داد که وسواس با حمایت اجتماعی (۰.۳۹) همبستگی مثبت متوسط و با خودکارآمدی (-۰.۳۵) همبستگی منفی متوسط دارد. همچنین، حمایت اجتماعی با خودکارآمدی (-۰.۵۵) همبستگی منفی قوی داشت. بررسی معناداری روابط در سطح ۰.۰۵ نشان داد که تنها همبستگی حمایت اجتماعی با خودکارآمدی (p=۰.۰۲۵) معنادار بوده و سایر روابط معنادار نیستند. نتایج این پژوهش نشان داد که هیچ یک از متغیرهای حمایت اجتماعی و خودکارآمدی رابطه معناداری با وسواس نداشتند. این یافته ها بیانگر آن است که وسواس در جامعه آماری مورد بررسی ممکن است تحت تاثیر متغیرهای دیگری که در این پژوهش لحاظ نشده اند، قرار داشته باشد. با این حال، رابطه معنادار بین حمایت اجتماعی با خودکارآمدی اهمیت این متغیرها را در تعاملات روان شناختی و اجتماعی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی عمومی ، حمایت اجتماعی ، وسواس