بررسی وجوه تعامل انسان با محیط پیرامون از منظر حس ادراکی در فضاهای مسکونی

در حال حاضر با توجه به تحقیقات انجام شده در زمینه مکان و روابط بین انسان و مکان، نظریه ها و مفاهیم مختلفی در این زمینه ارائه شده است. این نظریه ها شامل نظریه تکامل شناختی کاپلان و همچنین تجربه زیست و پدیدارشناسی مکان است. نتایج این مطالعات حاکی از آن است که کارکردهای منطقی و ملاحظات اقتصادی برای درک و شناخت ترجیحات و جهت گیری های عمومی نسبت به تصمیمات و اقدامات معماری مرتبط با مکان کافی نیستند و ارتباطات عاطفی و ادراکی نیز باید در نظر گرفته شود. بنابراین باید به این موضوع توجه شود که مردم در برخورد با بناها و فضاهای ساخته شده چگونه ارتباط برقرار می کنند؟ یا نوع رفتاری که فرد هنگام حضور در یک فضا از خود بروز می دهد چگونه است؟ لذا این پژوهش درصدد پاسخگویی به این سوالات و نحوه ادراک افراد و عوامل تاثیرگذار بر آن در یک مکان و فضای معماری است. روش تحقیق در این پژوهش بصورت توصیفی و تحلیلی انجام گردیده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که عواملی که بر ادراک و ارزیابی محیط (مکان) تاثیر می گذارند به چند دسته تقسیم می شوند. وقتی این دسته ها با هم ترکیب شوند عوامل موثر بر ادراک و ارزیابی فضا را می توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد: ۱) جنبه های کالبدی و فضایی، ۲) جنبه های اجتماعی و ۳) جنبه های کاری.

کلیدواژه ها:

بناهای مسکونی ، ادراک ، تعامل انسان و مکان ، ارزیابی محیطی