با چه راهکارهایی و چگونه توانستم نگرش دانش آموزانم را نسبت به آسیب های اجتماعی موجود در فضاهای بی دفاع اطراف مدرسه اصلاح کنم؟

روند رو به رشد آسیب های اجتماعی در عصر حاضر، یکی از دغدغه هایی است که نیاز به کنکاش و بررسی دارد. با توجه به اینکه توسعه آسیب های اجتماعی، مراکز آموزشی را نیز درگیر کرده است، استفاده از پتانسیل و نقش فراگیر خود نظام آموزشی در پیشگیری از آسیب های اجتماعی دور از فایده نخواهد بود. در پیشگیری از وقوع بسیاری از جرایم، فضاهای شهری و کیفیت محیط می تواند عامل تعیین کننده باشد. برخی از فضاهای شهری با توجه به ویژگی های عملکردی و کالبدی خاص خود، به فضاهایی برای بروز جرم و ناامنی تبدیل و به عنوان فضاهای بی دفاع تلقی می شوند. منطقه جرسقان شیراز، با توجه به وجود برخی از ویژگی های کالبدی- عملکردی خاص، فضای ناامن و بی دفاعی را در خود ایجاد کرده است. با توجه به قرارگیری مدرسه پیام انقلاب در چنین فضایی و با اهتمام به ویژگی ‎های کودکان و نوجوانان که مستعد هرگونه آسیب اجتماعی هستند، هدف این مقاله شناسایی مناطق بی دفاع در این منطقه و ارائه راهکارهایی جهت آگاه سازی دانش آموزان در مواجهه با خطرات ناشی از این فضا است. در واقع، اصلاح نگرش نوجوانان به مواد مخدر و سایر آسیب های اجتماعی می تواند در پیشگیری از اعتیاد و سایر معضلات اخلاقی و اجتماعی در سطح جامعه، کارآمد باشد. گردآوری اطلاعات مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی با غلبه ی میدانی است؛ در بخش میدانی، از ابزار مشاهده و عکاسی و در بعضی موارد، از مصاحبه استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، فضای بی دفاع ، پیشگیری ، نظام آموزشی.