تاثیر مصرف دوزهای مختلف مکمل گلوتامین متعاقب یک فعالیت بدنی وامانده ساز بر میزان LDH و CK و شاخص درد در مردان فوتبالیست

مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی تاثیر دوزهای مختلف گلوتامین بعد از یک فعالیت بدنی وامانده ساز بر میزان LDH و Ck و شاخص درد در مردان فوتبالیست انجام شد.روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی ۳۲ ورزشکار پسر(سن: ۷۹/۱±۳۵/۲۲ سال)، در سه گروه دریافت کننده گلوتامین (دوز ۱/۰، ۳/۰ و ۶/۰ ) و دارونما به طور مساوی (۸ n=) قرار گرفتند. آزمودنی ها بلافاصله بعد از اجرای تست وامانده ساز بروس، گلوتامین را به ترتیب به مقدار ۱/۰، ۳/۰ و ۶/۰ گرم و دارونما ۱۰ گرم دکسترین محلول در ۵۰۰ میلی لیتر آب مصرف کردند. میزان LDH ، CK و شاخص درد قبل، ۱، ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از آزمون اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری ۰.۰۵≥P بررسی شدند.یافته ها: کاهش معنی داری در سطح LDH (دوز۶/۰)، CK (دوز ۳/۰و ۶/۰) و شاخص درد در همه ی دوز ها مشاهده شد(۰۵/۰≥p). سطح LDH، CK و شاخص درد یک ساعت پس از تست در همه ی گروه ها به طور معنی داری افزایش یافت (۰۵/۰≥p). کاهش سطح LDH، CK و شاخص درد تا ۴۸ ساعت پس از اتمام فعالیت گزارش شد، این کاهش در گروه دوز ۶/۰سریع تر از سایر دوزها بود. همچنین تفاوت بین گروهی معنی داری در سطح CK و شاخص درد ۱ساعت بعد از فعالیت با ۲۴ ساعت و ۴۸ ساعت بعد از فعالیت وجود داشت (۰۵/۰≥p). نتیجه گیری: پیشنهاد می شود فوتبالیست ها از گلوتامین با دوز ۶/۰ میلی گرم برای کاهش شاخص های آسیب عضلانی و درد متعاقب فعالیت وامانده ساز استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

فعالیت وامانده ساز ، لاکتات دهیدروژناز ، کراتین کیناز ، گلوتامین ، فوتبال