مقایسه عملکرد و قدرت اندام فوقانی در زنان والیبالیست نیمه حرفه ای با و بدون آسیب شانه

مفصل شانه، یکی از مهم¬ترین مفاصل درگیر در برخی از رشته¬های ورزشی مانند والیبال، هندبال و شنا است. کاهش یا افزایش قدرت گروه¬های مختلف عضلانی آن نیز یکی از عوامل مهم در بروز آسیب در این مفصل می¬باشد. این مفصل، از مفاصل متحرک بدن است که برای انجام حرکات طبیعی، نیازمند تعادل بین ثبات و حرکت می¬باشد تا آزادی حرکتی زیادی برای اندام فوقانی مهیا کند. هدف از این مطالعه، مقایسه عملکرد و قدرت اندام فوقانی زنان والیبالیست نیمه حرفه ای با و بدون آسیب شانه بود. به همین منظور، ۴۰ والیبالیست در دو گروه آسیب دیده (تعداد: ۲۰ نفر، سن: ۸۹/۲ ± ۶۰/۲۵ سال، قد: ۰۷/۰ ± ۶۳/۱ متر، وزن: ۷۱/۴ ± ۵۵/۵۹ کیلوگرم، شاخص توده بدنی: ۵۰/۲ ± ۴۶/۲۲ کیلوگرم بر متر مربع) و بدون آسیب شانه (تعداد: ۲۰ نفر، سن: ۷۶/۲ ± ۵۰/۲۴ سال، قد: ۰۴/۰ ± ۶۱/۱ متر، وزن: ۱۷/۵ ± ۲۰/۵۸ کیلوگرم، شاخص توده بدنی: ۶۰/۲ ± ۳۶/۲۲ کیلوگرم بر متر مربع) به عنوان آزمودنی در این مطالعه شرکت کردند. اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات در مورد سابقه آسیب¬دیدگی و سابقه ورزشی توسط پرسشنامه جمع-آوری شد. قدرت فلکشن، اکستنشن، ابداکشن، اداکشن، چرخش داخلی و چرخش خارجی به وسیله قدرت¬سنج دستی (MMT)، ارزیابی گردید. همچنین ورزشکاران با آسیب شانه از ناتوانی در عملکرد که با پرسشنامه DASH مورد ارزیابی قرار گرفت، بودند. برای مقایسه نسبت قدرت عضلات اندام برتر و غیربرتر بین گروه¬ها از آزمون t مستقل (۰۵/۰>P) و آزمون یو من - ویتنی استفاده شد. نتایج، نشان دهنده وجود تفاوت معنی دار بین ناتوانی عملکردی (۰۰۱/۰=p)، نسبت قدرت عضلات فلکسور به اکستنسور (۰۳/۰=p)، ابداکتور به اداکتور (۰۳/۰=p) و چرخاننده داخلی به چرخاننده خارجی (۰۰۱/۰=p) در دست برتر بود. با این حال تفاوت معنی داری بین نسبت قدرت عضلات دست غیربرتر مشاهده نشد. با توجه به نتایج تحقیق به نظر می رسد که حضور طولانی مدت و انجام حرکات تکراری باعث تغییرات ایمبالانس قدرت عضلانی شانه شده که این تغییرات با بروز آسیب و تغییر الگوی حرکتی در مفصل آسیب دیده مرتبط است.

کلیدواژه ها:

قدرت ، ناتوانی عملکردی ، والیبال ، آسیب ، شانه.