خلق فضاهای جمعی در محله هایی با پیشینه روستایی مورد پژوهی محله چیذر تهران

فضاهای عمومی با فراهم کردن قرارگاه های رفتاری مناسب، فرصت های کسب تجارب اجتماعی را ایجاد می کنند؛ با توجه به گسست های اجتماعی-فضایی ناشی از توسعه شهری، این پژوهش به مطالعه و بررسی معیارهای تاثیرگذار بر شکل گیری فضاهای عمومی در مقیاس محلی، در محله های شهری با پیشینه روستایی می پردازد. تمرکز این پژوهش بر عواملی است که حیات اجتماعی، همبستگی جمعی و سرزندگی اجتماع محلی در چنین محله هایی را تقویت می کنند و به دنبال یافتن این موضوع است که این عوامل در قالب چه فضایی و با چه ویژگی هایی شکل می گیرند؛ این موضوع به ویژه در محله های شهری با پیشینه روستایی که از تحولات و توسعه شهری تاثیر پذیرفته اند، اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ زیرا این محله ها با گسست های اجتماعی-فضایی مواجه اند که ممکن است تعاملات اجتماعی و همبستگی جمعی را تحت تاثیر قرار دهد. این پژوهش باهدف بررسی و مطالعه معیارهای موثر بر شکل گیری فضاهای عمومی در مقیاس محلی و در محله های شهری با پیشینه روستایی انجام شده است. تمرکز اصلی پژوهش بر عواملی است که می توانند حیات اجتماعی، همبستگی جمعی و سرزندگی اجتماع محلی را در این محله ها تقویت کنند. به منظور پاسخ گویی به این پرسش، پس از بررسی پیشینه موضوع، مولفه های موثر، شناسایی و در قالب مدلی پیشنهادی از ویژگی های فضاهای جمعی تدوین شد. برای آزمون این مدل نیز، محله چیذر با پیشینه روستایی به عنوان نمونه موردی انتخاب شد. اطلاعات موردنظر از طریق تکمیل پرسش نامه، ترسیم نقشه های شناختی از قرارگاه های رفتاری و مشاهده میدانی رفتارهای جمعی، گردآوری شده است. برای تحلیل و ارزیابی اطلاعات، از روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده شد. نتایج تحلیل نشان داد، معیارهای تدوین شده، بیشترین تطابق را با امامزاده علی اکبر و فضاهای اطراف آن دارند؛ بنابراین، به نظر می رسد که فضاهای جمعی در محله هایی با پیشینه روستایی می توانند در وضعیت جدید با حفظ قرارگاه های رفتاری و اجتماع پذیری، تعاملات اجتماعی در مقیاس محلی را تامین کنند

کلیدواژه ها:

فضای جمعی ، فضای عمومی ، تعاملات اجتماعی ، نقشه های شناختی ، مکان