مطالعه جامع اپیدمیولوژی بروسلوز در انسان و دام های منطقه خراسان (ایران)

بروسلوز یک بیماری زئونوز و اندمیک در ایران می­باشد.  از این رو برنامه ریزی دقیق در جهت کنترل و ریشه کنی این بیماری و بررسی و مطالعه شرایط اپیدمیولوژیک منطقه امری ضروری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژی بروسلوز در جمعیت انسانی و دامی منطقه خراسان (ایران) انجام گرفت. در این مطالعه توصیفی- مقطعی کل مطالعات انجام شده مرتبط با بیماری بروسلوز در انسان و دام در سه استان منطقه خراسان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان می دهد شیوع بروسلوز انسانی در منطقه خراسان در سال­های اخیر افزایش شایانی را نسبت به یک دهه قبل داشته است، به طوریکه این میزان در خراسان های رضوی، جنوبی و شمالی در سال ۲۰۰۹ به ترتیب ۴۱/۲۵،  ۴۲/۲۱ و ۷۲/۱۱ نفر در صدهزار بوده و در سال ۲۰۲۰ به ترتیب به  ۷۸ ، ۳۷ و ۳۳ نفر در صد هزار رسیده است. بطور کلی میانگین شیوع بروسلوز انسانی در کل منطقه خراسان از ۵۱/۱۹ نفر در صد هزار نفر در سال ۲۰۰۹ به ۴۹ نفر در صد هزار نفر در  سال۲۰۲۰ افزایش یافته است. همچنین، میزان شیوع بروسلوز دامی این منطقه در جمعیت، گاوی  ۵۶/۰ درصد، نشخوارکنندگان کوچک ۴/۳ درصد و اسب ۵/۲ درصد تعیین شده است. بررسی اپیدمیولوژیک بیماری بروسلوز در منطقه خراسان نشان دهنده افزایش شیوع بروسلوز در این منطقه می­باشد، بنابراین باید سیاست­های مبارزه با بیماری بروسلوز مورد بازبینی و اقدامات جدی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بروسلوز ، انسان ، دام ، خراسان ، ایران