استفاده از فناوری در تدریس:ترکیب خلاقیت و ابزارهای دیجیتال

با پیشرفت های چشمگیر فناوری و گسترش ابزارهای دیجیتال در دهه های اخیر، روند آموزش و تدریس دستخوش تغییرات اساسی شده است. فناوری های نوین فرصت های بی سابقه ای را برای بهبود فرآیند یادگیری و افزایش خلاقیت معلمان و فراگیران فراهم کرده اند. این مقاله با هدف بررسی چگونگی استفاده از فناوری در تدریس و ارائه چارچوبی برای ترکیب خلاقیت و ابزارهای دیجیتال، به تحلیل مبانی نظری، نمونه های تجربی و چالش های موجود در بکارگیری این فناوری ها پرداخته است. از منظر پژوهش های انجام شده در دانشگاه های مختلف ایران (مانند پژوهش های هاشمی، رضایی، جعفری و دیگران) مشخص می شود که بکارگیری ابزارهای دیجیتال در کنار رویکردهای خلاقانه می تواند باعث بهبود چشمگیر فرآیند تدریس، افزایش تعامل دانش آموزان و ارتقای انگیزه یادگیری گردد. این مقاله ابتدا به مرور ادبیات و مبانی نظری فناوری در آموزش و نقش خلاقیت در این فرآیند می پردازد؛ سپس نمونه های موفق از کاربرد ابزارهای دیجیتال در کلاس های درس معرفی و تجزیه و تحلیل می شود. در ادامه چالش های پیش رو و راهکارهای پیشنهادی جهت رفع موانع در پذیرش فناوری در محیط های آموزشی مورد بحث قرار می گیرد. در نهایت، با تاکید بر اهمیت همگام سازی فناوری های نوین با آموزش های خلاقانه، توصیه هایی جهت توسعه سیاست های آموزشی ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، تدریس ، ترکیب ، خلاقیت ، ابزارهای دیجیتال