بررسی تاثیر غلظت دی اکسید کربن و نرخ گاز خروجی از نیروگاه ها بر هزینه جذب کربن

مقدمه: استفاده بی رویه از سوخت های فسیلی جهت تامین انرژی های مورد نیاز انسان از جمله الکتریسیته در سطح جهانی باعث انتشار گازهای گلخانه ای شده است. انتشار گازهای گلخانه ای در اتمسفر اصلی ترین عامل تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی است که در نتیجهی این افزایش دما جهانی، بیابان زایی در سطح جهانی به سرعت افزایش پیدا می کند. اصلی ترین گاز گلخانه ای دی اکسید کربن می باشد که در صورت کنترل انتشار این گاز می توان امیدوار بود که از گرمایش جهانی و بروز فاجعه ی زیست محیطی جلوگیری کرد. اصلی ترین روش کنترل انتشار دی اکسیدکربن استفاده از فناوری جذب کربن است اما چالش بزرگ در مسیر تجاری سازی این فناوری هزینه های زیاد آن است.مواد و روش ها: با در نظر گرفتن فناوری جذب پس از احتراق و جمع آوری داده های اقتصادی مربوط به آن، با استفاده از مدل ارزیابی فنی-اقتصادی، تاثیر نرخ گاز خروجی و غلظت دی اکسید کربن موجود در گاز خروجی را بر روی هزینه جذب کربن از طریق این فناوری در دو نیروگاه ذغال سنگ و گاز طبیعی مورد بررسی قرار داده شد.یافته ها: طبق نتایج بدست آمده نرخ گاز خروجی از نیروگاه بر هزینه جذب کربن تقریبا بی تاثیر است اما غلظت دی اکسید کربن تاثیر چشمگیری بر روی هزینه جذب کربن دارد. با فرض نرخ جذب %۹۰ ، هزینه جذب کربن در نیروگاه ذغال سنگ ۴۷/۲ (tCO۲/$) و هزینه جذب کربن از نیروگاه گاز طبیعی ۶۳/۲ (tCO۲/$) می باشد.نتیجه گیری: طبق نتایج بدست آمده نرخ گاز خروجی از نیروگاه بر روی هزینه جذب کربن بی تاثیر است اما هر چه غلظت دی اکسید کربن بالاتر باشد هزینه جذب کربن کمتر می شود و بلعکس.

کلیدواژه ها:

گرمایش جهانی ، بیابان زایی ، گازهای گلخانه ای ، جذب کربن.