ماشین‎کاری قطعات دارای سطوح با فرم آزاد به روش ۲+۳ محور

با توجه به رشد سریع صنعت و افزایش رقابت میان شرکت ها، نیاز به ساخت قطعات دارای سطوح با فرم آزاد با هزینه کمتر و دقت بالاتر احساس می شود. امروزه با وجود مزایای زیاد ماشین های CNC پنج محوره، به دلیل هزینه ی بالای خرید، اپراتوری و نگهداری این ماشین ها و پایداری دینامیکی پایین و برنامه نویسی پیچیده ی آنها، در صنعت تا حد امکان استفاده از ماشین های سه محوره ترجیح داده می شود. به دلیل عدم توانایی ماشین کاری قطعات پیچیده توسط ماشین های سه محوره، ماشین های ۲+۳ محوره پیشنهاد داده شده است. در این پژوهش برای تعیین جهت‎گیری‎های مناسب ابزار برای ماشین‎کاری ۲+۳ محوره از روش جدیدی استفاده شده است. در این روش نقاط قابل روئیت و مخفی قطعه‎کار و کمترین طول ابزار با استفاده از ابرنقاط قطعه‎کار به دست آمد و سطح قطعه‎کار بر اساس جهت‎گیری‎های ابزار به تکه سطح‎هایی تقسیم‎بندی شد. در این پژوهش کمترین تعداد جهت‎گیری ابزار محاسبه شد تا علاوه‎بر کمتر شدن زمان کلی ماشین‎کاری، مرز بین تکه سطح‎ها کاهش یابد و در نتیجه باعث بهبود کیفیت سطح شود. برای ارزیابی کارآیی روش ماشین‎کاری ۲+۳ محوره، دقت سطوح ماشین‎کاری شده با این روش توسط دستگاه اندازه‎گیری مختصات اندازه گیری شد و با مدل قطعه مقایسه گردید.

کلیدواژه ها:

۳+۲ -Axis Machining ، Free Form Surface ، Surface Clustering ، ماشین کاری ۲+۳ محور ، سطوح با فرم آزاد ، تقسیم بندی سطح