چگونگی شکل گیری مفهوم خداوند در ذهن کودکان ( ۷ تا ۱۲ سال)

کودکان از ۷ تا ۱۲ سالگی از انسان گرایی خدا خود را رها می کنند. در این سن وقتی از کودکان سوال می شود خدا مثل چیست؟ از واژه هایی استفاده می کنند که ممکن است حتی معنی آنها را ندانند، اما از آنها استفاده می کنند مثلا می گویند خدا مثل نور، فرشته، روح و ... است. یعنی می خواهند بگویند می دانیم که خدا انسان نیست و فکر می کنیم مثل این واژه ها باشد. از ۱۲ سالگی به بعد است که تصور مجرد از خدا شکل می گیرد و به تدریج پخته تر می شود. البته این سن تقویمی نیست، بلکه هوشی و عقلی است. یعنی ۱۲ سال عقلی ممکن است برای کودکی در ۱۱ سالگی و برای کودک دیگر در ۱۴ سالگی رخ دهد. باید بدانید خدایی که کودک تصور می کند با خدایی که ما تصور داریم، تفاوت های زیاد و مشابهت هایی دارد. بعضی از والدین می گویند مفاهیم دینی را ما به بچه ها می گوییم و بچه ها می فهمند و حتی تکرار می کنند، اما پاسخ این است که آنچه بچه ها می گویند با انچه می فهمند تفاوت دارد. همین است که شناخت گراها به سمت درون بچه ها توجه می کنند. ما نباید گول گفته های بچه ها را بخوریم و فکر کنیم آنچه می گویند را حتما فهمیده اند. روش پژوهش کتابخانه ای و تحلیل اسناد و منابع است . در مجموع باتوجه به سبک ترجیحی متفاوت کودکان یافته های این پژوهش در برسی و بازبینی آموزش مفهوم خداوند باتوجه به چگونگی پاسخ و روش های پاسخگویی مارا به درک بهتراز فضای شناختی کودکان سوق دهد

کلیدواژه ها:

مفهوم خداوند ، کودکان ، ذهن آنها ، شناخت خدا