بررسی تحقق جرم محاربه در فضای مجازی با تکیه بر فقه امامیه

هر ملتی با هر نوع تفکر و خط مشی سیاسی یکسری خواسته هایی از حاکمیت و دولت خود دارند و یکی از مهمترین خواستهء ملت ها امنیت و آسایش عمومی می باشد. سلب امنیت عمومی، ایجاد رعب و هراس در بین مردم با استفاده از سلاح، اعم از سلاح های سرد، گرم، شیمیایی و یا سلاح های پیشرفته امروزی ( اینترنتی) از جرائمی می باشد که بر علیه حق امنیت مردم بوده و در بین فقهاء امامیه به عنوان جرم محاربه نامیده می شود.با گسترش فضای مجازی، بسیاری از این نوع جرائم در این فضا شکل می گیرد لکن جرائم سنتی و قدیمی با جرائمی که در فضای مجازی محقق می شود از حیث ماهیت تفاوت هایی دارند که نیاز به بررسی و تحقیق دارد، حال در تحقیق حاضر سعی بر این شده است که با استفاده از روش کتابخانه ای به شیوه توصیفی- تحلیلی به این سوال پاسخ دهیم که آیا محاربه در فضای مجازی تحقق می یابد یانه؟ در بین کلام فقهاء تحقق جرم محاربه مشروط به اخذ سلاح گردیده است لکن گاها بخش عمده ای از ارعاب و ترس مردم از طریق غیر سلاح به وجود می آید، در آیات باب محاربه و هم چنین ادله نقلی دلیل خاصی بر شرط بودن اخذ سلاح در محاربه به دست نمی آید، حتی در برخی از روایات قرینه داریم که سلاح را تعمیم داده اند وظاهر این روایات این است که ملاک در تحقق جرم محاربه را قوه قهر و غلبه می باشد و این هدف با هر وسیله ای محقق می شود و استفاده از سلاح حدید یا غیر حدید موضوعیتی ندارد و به تبع این حکم، کسانی که در فضای مجازی موجب سلب آرامش و امنیت مردم می شوند محارب هستند.