الگوی فرماندهی و کنترل زمینی در مواجهه با تهدیدهای نوپدید

چالش های عملیاتی از قبیل تغییر ماهیت تهدیدها، موقعیت های متفاوت ساسی و نظامی و نقش رو به رشد و تکاملی سازمان های دفاعی و پیدایش فناوری های پیشرفته، سازمان های دفاعی را مجبور به تحول در نیروهای نظامی کرده است جلوگیری از ارتکاب خطاهای بزرگ، حفظ پیوستگی و یکپارچگی در عملیات و بیشینه کردن اثربخشی، پویایی، عدم قطعیت و پیچیدگی فزاینده محیط عملیاتی تهدیدهای نوپدید کنونی و آینده، عدم توانایی در واکنش های سریع و به هنگام، فرایندهای ضعیف تصمیم گیری، تنوع بیش از حد وظایف و ماموریت ها، عدم انعطلاف پذیری، ضعف یادگیری و انطباق پذیری سازمانی، سازمان های نارسا و غیر چابک آماد و پشتیبانی و هزینه های سنگین دفاعی، لزوم سوق یافتن به سمت آگاهی فضای نبرد و بهره گیری از انگاره های نوین فرماندهی و کنترل مبتنی بر این آگاهی را باعث شده است. سامانه فرماندهی و کنترل با بهره گیری از قابلیت ها و امکانات موجود سعی دارد تا در ایجاد هماهنگی، همکاری و مشارکت در انجام فعالیت های آفندی و پدافندی نیرو های مسلح ، نقش موثر و تعیین کننده داشه باشد. محقق در این مقاله با هدف تعیین الگوی فرماندهی و کنترل زمینی در مواجهه با تهدیدهای نوپدید از طریق انجام پژوهشی کاربردی(تصمیم گرا) و توسعه ای(ارزش افزایی) با رویکرد آمیخته در یک جامعه آماری ۶۰ نفره، به دنبال پاسخ به این سوال هستند که ابعاد و مولفه های الگوی فرماندهی و کنترل زمینی در مواجهه با تهدیدهای نوپدید چیست؟ نتایج مقاله، احصاء پنج بعد اطلاعاتی امنیتی، لجستیکی، مراقبتی ، فرماندهی و کنترل و تکنولوژی به همراه ۳۵ مولفه در راستای تعیین الگوی فرماندهی و کنترل زمینی در مواجهه با تهدیدهای نوپدید بود.

کلیدواژه ها:

الگو ، فرماندهی و کنترل ، تهدیدهای نوپدید.