تاثیر فناوری دیجیتال بر تقویت مهارت های زندگی و کاهش ناتوانی های یادگیری در دانش آموزان

در دهه های اخیر، پیشرفت فناوری اطلاعات و دیجیتال باعث تغییرات اساسی در شیوه های آموزشی شده است. یکی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی، نحوه ی ارتقای مهارت های زندگی دانش آموزان و کاهش مشکلات مرتبط با ناتوانی های یادگیری است. هدف این پژوهش بررسی تاثیر فناوری دیجیتال بر بهبود مهارت های زندگی و کاهش ناتوانی های یادگیری در دانش آموزان مقطع ابتدایی است. پژوهش حاضر با استفاده از روش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل انجام شده است. جامعه ی آماری شامل ۴۰ دانش آموز پایه پنجم ابتدایی شهرستان بابل بوده که به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایشی از طریق برنامه های آموزشی مبتنی بر فناوری دیجیتال آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی استفاده کردند. نتایج این پژوهش نشان داد که فناوری دیجیتال تاثیر مثبتی بر تقویت مهارت های زندگی مانند استقلال فردی، مهارت های اجتماعی، توانایی حل مسئله و تصمیم گیری دارد. همچنین، در گروه آزمایشی میزان مشکلات یادگیری، مانند اختلال در خواندن و نوشتن، کاهش تمرکز و استرس تحصیلی، به طور معناداری کاهش یافت. یافته ها حاکی از آن است که ابزارهای دیجیتال، مانند سیستم های مدیریت یادگیری، یادگیری تعاملی، واقعیت مجازی و هوش مصنوعی، باعث ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری می شوند. با این حال، چالش هایی مانند وابستگی بیش ازحد به فناوری، مشکلات دسترسی به تجهیزات مناسب در برخی مناطق، و دغدغه های امنیت اطلاعات و حریم خصوصی دانش آموزان نیز مشاهده شد. بر این اساس، پیشنهاد می شود که مدارس با توسعه ی زیرساخت های دیجیتالی، آموزش معلمان در زمینه ی فناوری دیجیتال، و مشارکت فعال خانواده ها، شرایط بهتری برای بهره گیری از این فناوری در آموزش فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

فناوری دیجیتال ، آموزش الکترونیکی ، یادگیری تعاملی ، مهارت های زندگی ، ناتوانی های یادگیری ، یادگیری دیجیتال