رهیافتی فراروش از مفهوم عدالت اجتماعی در ساختار فضایی شهر

امروزه افزایش جمعیت شهرها مسائل مختلفی را با خود به دنبال داشته است. از جمله مهترین آن ها عدم پاسخگویی به نیازهای انسانی است. در شهرهای امروزی توجه به ساختار فضایی یکی از مهم ترین مباحثی است که رابطه بسیار وسیعی با عدالت اجتماعی و نیازهای انسانی دارد. در همین راستا استفاده از تحلیل فرا روش به منظور کسب بینشی عمیق نسبت به موضوع و ابعاد متفاوت آن، و همچنین شناسایی انواع روش ها و کاربست آن ها بسیار حائز اهمیت است. هدف این مقاله تحلیل فرا روشی مطالعات مرتبط با موضوع عدالت اجتماعی درساختار فضایی شهر است تا بتواند به نقد و تحلیل توانمندی ها و نارسایی های پژوهش های پیشین بپردازد. در راستای دستیابی به این هدف، به بررسی پیاز پژوهش ساندرز و روش تحلیل و ابزار تحلیل در خصوص پژوهش های انجام شده مرتبط با عدالت اجتماعی در ساختار شهر که به زبان انگلیسی چاپ شده اند پرداخته شده است. جامعه مورد مطالعه ۲۷۶ مقاله و رساله در پایگاه های Google Scholar،Science Direct ، Proquest، Openthesis ،در بازه زمانی سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ است. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل مقالات و رساله ها از نرم افزارMAXQDA استفاده گردیده است. بدین ترتیب بعد از کدگذاری پژوهش ها، شبکه ارتباطی بین بخش های متفاوت و خلاء روش شناسی مورد مطالعه قرار گرفت. طبق یافته های پژوهش، توجه به روش کیفی در مطالعات با حوزه عدالت اجتماعی در ساختار شهر بیش از سایر روش ها مورد استفاده قرار گرفته است. بر همین اساس فلسفه پژوهش غالب در مطالعات مورد بررسی تفسیرگرایانه و روش تحلیل آن براساس تحلیل محتوای کیفی می باشد.

کلیدواژه ها:

equitable distribution ، City structure ، Justice-Oriented City ، Metamethod ، Public Interest ، توزیع عادلانه ، ساختار شهر ، شهر عدالت محور ، فراروش ، منفعت عمومی