بررسی معراج در اشعار سنایی غزنوی و مخزن الاسرار نظامی

معراج در اشعار سنایی غزنوی، یکی از مفاهیم کلیدی در عرفان اسلامی است که در آثار وی به عنوان نمادی از سیر روحانی و رسیدن به کمال معنوی به طور خاص مطرح شده است. در قرآن کریم، معراج به عنوان سفر پیامبر اسلام از مسجدالحرام به مسجدالاقصی و سپس به آسمان ها ذکر شده است. در اشعار سنایی، معراج به عنوان یک تجربه درونی و روحانی به شمار می رود که انسان را به شناخت حقیقت و اتصال به الهی می رساند. این مقاله به بررسی مفهوم معراج در اشعار سنایی، تحلیل جنبه های مختلف آن و تاثیر آن بر مسیر سیر و سلوک عرفانی پرداخته است. معراج در شعر سنایی نه فقط به عنوان یک رویداد معنوی، بلکه به عنوان یک فرآیند تحولی عمیق در زندگی روحانی انسان مطرح می شود که در آن انسان از مراتب پایین تر به مراتب بالاتر صعود کرده و در نهایت به آگاهی کامل از حقیقت و خداوند دست می یابد.

کلیدواژه ها:

معراج ، سنایی غزنوی ، عرفان اسلامی ، سیر و سلوک روحانی ، تجلیات الهی ، کمال معنوی