آیا هوش مصنوعی می تواند آموزش را برای دانش آموزان با نیازهای ویژه بهبود بخشد؟

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 166

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EDPNU01_2282

تاریخ نمایه سازی: 16 بهمن 1403

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر با گسترش فناوری های نوین و به ویژه هوش مصنوعی، امیدها بر آن است که این فناوری بتواند نقش بسزایی در بهبود فرآیندهای آموزشی ایفا کند. این مقاله به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه پرداخته و سعی دارد تا با تحلیل تجربیات داخلی و مطالعات موردی در دانشگاه های معتبر ایران، فرصت ها و چالش های پیش رو در این حوزه را شناسایی نماید. دانش آموزان با نیازهای ویژه به دلیل تفاوت های شناختی، جسمی یا رفتاری نیازمند رویکردهای آموزشی منحصربه فرد هستند که استفاده از فناوری های پیشرفته می تواند موجب شخصی سازی فرآیند یادگیری، افزایش تعامل و بهبود نتایج آموزشی آنان گردد.در این مقاله، ابتدا به معرفی مفاهیم اصلی هوش مصنوعی و کاربردهای آن در حوزه آموزش پرداخته شده و سپس ویژگی های آموزشی دانش آموزان با نیازهای ویژه بررسی می شود. در ادامه، نقش سیستم های آموزشی تطبیقی، ربات های هوشمند و نرم افزارهای تخصصی در بهبود فرآیندهای آموزشی مورد تحلیل قرار گرفته و به تاثیر مثبت استفاده از این فناوری ها بر ارتقای انگیزه و توانمندی های یادگیری دانش آموزان اشاره شده است. علاوه بر این، پژوهش های انجام شده در دانشگاه های تهران، صنعتی شریف و سایر مراکز پژوهشی ایران، تجربیات موفق و چالش های اجرایی مرتبط با بکارگیری هوش مصنوعی در آموزش ویژه را به تفصیل بیان می کنند.نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که با وجود چالش های فنی، فرهنگی و مسائل حریم خصوصی، استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ویژه می تواند به عنوان ابزاری مکمل، نقش موثری در شخصی سازی فرآیند یادگیری، شناسایی زودهنگام ناهنجاری های آموزشی و ارائه بازخوردهای به موقع داشته باشد. این مقاله پیشنهاد می کند که با سرمایه گذاری در زیرساخت های فناوری، آموزش معلمان و تدوین چارچوب های اخلاقی و قانونی، می توان از پتانسیل های هوش مصنوعی برای تحول نظام آموزشی بهره مند شد و زمینه ای فراهم آورد تا هر دانش آموز با نیازهای ویژه به بهترین نحو از آموزش بهره ببرد.

نویسندگان

الهام حیدری ریحانی

کارشناسی الهیات گرایش علوم قرآنی دانشگاه آزاد دامغان

لیلا تقوی

دانشجوی ترم آخر ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد امیدیه