ویتریمرها: دسته جدیدی از مواد پلیمری با پیوند های کووالانسی قابل تبادل

پلیمرها بر اساس رفتار حرارتی به دو دسته اصلی گرماسخت و گرمانرم تقسیم می شوند. ویتریمرها دسته جدیدی از مواد پلیمری هستند که بصورت همزمان خواص مکانیکی/شیمیایی مطلوب گرماسخت ها و قابلیت فرآیندپذیری گرمانرم ها را دارا هستند. آن ها شبکه های کووالانسی هستند که می توانند توپولوژی خود را از طریق واکنش های برگشت پذیر تبادل پیوند تغییر دهند. رفتار ویسکوالاستیک ویتریمرها با استفاده از دو دمای انتقال توصیف می شود. اولین مورد، دمای معمول انتقال شیشه ای، بین حالت های شیشه ای و لاستیکی شبکه پلیمری است. دمای انتقال دوم از واکنش تبادل پیوندهای عرضی شبکه ناشی می شود؛ جایی که در آن انتقال از جامد ویسکوالاستیک به مایع ویسکوالاستیک رخ می دهد و به عنوان دمای انجماد توپولوژی تعریف می-شود. هنگامی که ویتریمرها بالاتر از دمای انجماد توپولوژی گرم شوند، می توانند کمی مانند گرمانرم ها جریان یابند. در این حالت، چگالی کل اتصالات عرضی ثابت می ماند. اما سرعت تبادل پیوند با دما افزایش می یابد. این موضوع منجر به کاهش تدریجی گرانروی با دما می شود که با افت نسبتا ناگهانی گرانروی در دمای ذوب مواد گرمانرم متفاوت است. بر اساس رفتار ویسکوالاستیک ویتریمرها، آنها قادر به ارائه قابلیت های ویژه ای مانند تعمیر، تغییر شکل و بازیافت هستند. با این حال، این مواد محدودیت هایی مانند مقیاس پذیری کم، هزینه بالا و خواص مکانیکی پایین را نیز تجربه می کنند. در این مقاله پس از تشریح موارد فوق، دو کاربرد ویتریمرها در تهیه چسب های برگشت پذیر و پیش آغشته های بادوام مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

ویتریمر ، پلیمرهای گرماسخت ، پیوندهای کووالانسی قابل تبادل ، دمای انجماد توپولوژی ، پیش آغشته