اثربخشی آموزش بازیهای نمادین بر نظریه ذهن و شناسایی هیجان چهره کودکان مبتلا به اختلال زبان تکاملی

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش بازیهای نمادین، بر ارتقای نظریه ذهن و شناسایی هیجان چهره در کودکان مبتلا به اختلال زبان تکاملی انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی همراه با پیشآزمون و پسآزمون، و گروه گواه بود. جامعه آماری را تمامی کودکان مبتلا به اختلال زبان تکاملی ۵ تا ۷ سال مراجعه کننده به مراکز خصوصی گفتاردرمانی مشهد تشکیل میداد که تعداد ۳۰ کودک براساس ملاکهای ورود و خروج انتخاب و پس از همتاسازی، به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. برنامه آموزش بازی نمادین در ۱۰ جلسه برای گروه آزمایش اجرا گردید. جهت جمعآوری دادهها از آزمونهای نظریه ذهن و شناسایی هیجان چهره کودکان استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که بین گروه آزمایش و گواه در متغیرهای شناسایی هیجان چهره (۰۱/۰p<)، و نظریه ذهن سطح ۱ و سطح ۲ (۰۵/۰p<) در مرحله پس آزمون پس از حذف اثر پیش آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. این درحالی است که در متغیرنظریه ذهن سطح ۳ تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گواه وجود نداشت. بر مبنای یافتههای این پژوهش پیشنهاد میگردد بازی های نمادین جزو برنامههای آموزشی کودکان بهویژه کودکان دارای مشکلات زبانی قرار گیرد تا موجب ارتقای توانمندیهای شناخت اجتماعی آنها گردد.

کلیدواژه ها:

اختلال زبان تکاملی ، بازی نمادین ، شناسایی هیجان چهره ، نظریه ذهن