رابطه آگاهی از مهارت های زندگی با باور به آینده در دانشجویان: نقش واسطه ای انگیزش پیشرفت

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه آگاهی از مهارت های زندگی با باور به آینده در دانشجویان با نقش واسطه ای انگیزش پیشرفت انجام شد. این پژوهش از نوع کمی، با روش همبستگی و با استفاده از روش معادلات ساختاری انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانشجویان دانشکده های علوم انسانی و مهندسی دانشگاه کاشان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ بوده اند که از میان آن ها تعداد ۳۱۹ نفر (۱۳۶دختر، ۱۸۳پسر) به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های مهارت-های زندگی گلزاری، باور به آینده لرنر و انگیزش پیشرفت هرمنس پاسخ دادند. تحلیل یافته های بدست آمده نشان داد که الگوی مفهومی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. یافته ها حاکی از آن است که بین مهارت های زندگی و باور به آینده رابطه مثبت و معناداری وجود دارد بعلاوه بین مهارت های زندگی و انگیزش پیشرفت نیز رابطه مثبت وجود دارد و مهارت های زندگی با واسطه گری انگیزش پیشرفت توانسته باور به آینده را بصورت معناداری تبیین کند همچنین بین باور به آینده و انگیزش پیشرفت رابطه مثبت و معنادار وجود دارد نتایج نشان می دهد توجه به مهارت های زندگی و طراحی و اجرای مداخله های آموزشی در جهت بالابردن سطح مهارت های زندگی می تواند منجر به افزایش انگیزش پیشرفت و باور به آینده دانشجویان شود.

کلیدواژه ها:

انگیزش پیشرفت ، باور به آینده ، مهارت های زندگی