کاربرد چارچوب VRIO در مدیریت استراتژیک تیم های ورزشی نوپای ایران

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل کاربرد چارچوب VRIO در مدیریت استراتژیک تیم های ورزشی نوپای ایران است. در پژوهش حاضر از روش شناسی کیفی استفاده شده است. باتوجه به هدف مطالعه حاضر که جمع آوری، جمع بندی، مفهوم سازی و دسته بندی مفهومی برای پاسخ دادن به سوال اصلی پژوهش بوده است؛ ازاین رو روش نمونه گیری هدفمند اسنادی و مصاحبه که در چارچوب اهداف پژوهش حاضر قرار داشتند، مورداستفاده قرار گرفتند. در این راستا اقدام به نمونه گیری از نوع غیراحتمالی و به روش گلوله برفی اقدام شد؛ به طوری که پس از ۱۰ مصاحبه با خبرگان پژوهش در ۱۵ مرحله، پژوهشگر به اشباع نظری رسید. در پژوهش حاضر به منظور اعتبارسنجی از شیوه کدگذاری دوگانه و از روش تحلیل مضمون شیوه ولکات برای تحلیل داده های پژوهش استفاده شد. پس از کدگذاری و تجزیه و تحلیل متون برآمده از پژوهش، ۱۳۰ مضمون پایه و ۴ مضمون سازمان دهنده و ۱ مضمون اصلی از کدهای اولیه کشف شده و استنتاج شدند. با توجه به یافته های پژوهش می توان اذعان داشت که تیم های ورزشی نوپای ایران می توانند با به کارگیری چارچوب VRIO و تمرکز بر چهار عامل کلیدی یعنی سرمایه گذاری پربازده در توسعه استعدادها، استفاده از فناوری های نوین ورزشی، شناسایی هویت و تعاملات اجتماعی تیم ها، و اثربخشی رهبری و مدیریت تیمی، به مزیت رقابتی پایدار دست یابند. این یافته ها بیانگر آن هستند که تیم های موفق نیاز دارند تا نه تنها منابع خود را به طور موثر مدیریت کنند، بلکه از استراتژی های نوآورانه برای بهره گیری از استعدادها، تقویت فرهنگ تیمی و استفاده از تکنولوژی به منظور بهبود عملکرد و افزایش بهره وری استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استراتژیک ورزشی ، چارچوب VRIO ، تیم های ورزشی نوپا ، نوآوری و مزیت رقابتی در ورزش