شناخت علل، ماهیت و پیامدهای پدیده سیاه چاله سیاست زدگی؛ بررسی تجربه زیسته مدیران آموزش و پرورش با راهبرد پدیدارشناسی
محل انتشار: پژوهش نامه مدیریت تحول، دوره: 16، شماره: 32
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 177
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_TMJ-16-32_009
تاریخ نمایه سازی: 15 بهمن 1403
چکیده مقاله:
هدف از انجام پژوهش حاضر، مفهوم سازی پیرامون چیستی و جوهره سیاه چاله سیاست زدگی در وزات آموزش و پرورش است. روش پژوهش حاضر، کیفی و راهبرد مورد استفاده، راهبرد پدیدارشناسی است. در این پژوهش از مصاحبه های نیمه ساختاریافته برای گردآوری داده ها استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق تمامی خبرگان آشنا به موضوع تحقیق بودند و برای انتخاب مصاحبه شوندگان از نمونه گیری هدفمند استفاده شد. بدین منظور با ۱۷ نفر از خبرگان و مدیران آموزش و پرورش مصاحبه صورت گرفت که دو مصاحبه به علت نامرتبط بودن کنار گذاشته شدند. برای تعیین حجم نمونه از شاخص اشباع داده ها استفاده شد. کدگذاری داده ها با روش تحلیل مضمون انجام شد و بدین منظور از نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۰ بهره برداری شده است. پس از اجرای مصاحبه ها و مکتوب کردن آن ها هشت مولفه در سه بعد اصلی(ماهیت، علل و پیامدها) شناسایی شدند. یافته های تحقیق نشان داد پدیده سیاه چاله سیاست زدگی در وزارت آموزش و پرورش شامل ماهیتی مدیریتی، ایدئولوژیک و سیاسی است. این پدیده شامل ۱- سیاست زدگی مدیریت منابع انسانی در فرآیند انتصاب، ارتقاء و حقوق و مزایا، ۲- نفوذ بیش ازحد مباحث ایدئولوژیک در اهداف و محتواهای آموزشی و ۳- مداخلات سیاسی در ساختار و برنامه های اداری و آموزشی و عزل و نصب ها بود؛ عوامل ایجاد پدیده حاوی ۱- عوامل سازمانی شامل ویژگی های فردی، همسوئی ساختاری و گستردگی سازمانی و ۲- عوامل زمینه ای شامل عدم پایبندی به قوانین و تمایلات نامطلوب فرهنگی و پیامدهای پدیده شامل ۱- پیامدهای فردی شامل آموزشی و تربیتی، ۲- پیامدهای سازمانی شامل ضعف در برنامه ریزی و اجرا، فقدان شایسته سالاری و وجود کوتوله پروری، عدم ثبات سازمانی و بهره وری پایین نیروی انسانی و ۳- پیامدهای محیطی مانند پیامدهای اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی محمدرضائی
دانش آموخته دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
بهروز رضایی منش
دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران