ضرورت ارزش گذاری مجدد در ارکان آموزش شیمی در دانشگاه ها

رویدادهای مختلف علمی، اعم از کنفرانس ها، سمینارها، کنگره ها و همایش ها، به عنوان یکی از ابزارهای حیاتی و موثر در پیشرفت علمی کشور و تبادل دانش بین دانش پژوهان در زمینه های مختلف تلقی می شوند. این رویدادها فرصتی را فراهم می کنند تا محققان، دانشمندان و متخصصان در یک زمینه خاص گرد هم آیند و به تبادل اطلاعات، ایده ها و نتایج تحقیقات خود بپردازند. با شروع فراخوان یک همایش با موضوعی خاص، افراد مرتبط با آن موضوع در صدد رونمایی از فعالیت ها و دانش خود و ارائه مقالات برمی آیند. این تلاش ها موجب می­شود تا قدم موثری در جهت پیشرفت جامعه و رسیدن به تکامل بیشتر برداشته شود. در پس ارائه مقالات و سخنرانی ها، چالش های ذهنی برای ارائه­دهندگان و شرکت­کنندگان همایش و مخاطبان مقالات به وجود می آید و این خود زمینه ساز تحولات موثر در جامعه علمی است. آموزش عالی نقش بسیار مهمی در توسعه پایدار اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی هر کشوری دارد و این نقش در کشور ما به دلایل مختلف از اهمیت و اولویت بالاتری برخوردار است. افت مدام و فاحش شاخص های توسعه پایدار و نبود منابع مالی و زیرساخت در جهت بهبود سریع این شاخص ها، بر ضرورت خروج از این چرخه معیوب اقتصادی و نجات کشور فریاد می زند و توسعه دانش بنیان تنها راه برون رفت است. از سویی، آموزش عالی خود از عقب رفت و افت بی بهره نبوده و نگاه های تک بعدی و براساس شاخص های محدود و معدود کمی، این رکن اساسی توسعه پایدار را به احتضار کشانده است. بدین ترتیب، آموزش عالی که باید درمانگر اقتصاد و فرهنگ بیمار جامعه باشد، خود در بستر بیماری افتاده است و قادر به هدایت اقتصاد بیمار نیست. توسعه پایدار و تحقق شعار دانش بنیان تنها زمانی محقق خواهد شد که کلیه متولیان سیاست گذاری آموزش عالی با ایمان به نقش سازنده و بی بدیل آموزش عالی، ابتدا به درمان این بیمار بپردازند و آنگاه از آن انتظار معجزه پیشرفت داشته باشند.