مطالعه کیفی فرصت ها و چالش های کلاس های درس مجازی به روش تحلیل محتوای قراردادی (مورد مطالعه: استادان علوم پایه)

همه گیری ویروس کرونا در کشور  باعث تعطیلی مراکز آموزشی، آموزش حضوری و انجام آن به شکل غیرحضوری در فضای مجازی شد. نداشتن تجربه کافی در زمینه آموزش مجازی، نبودن امکانات مناسب، آشنا نبودن نیروی انسانی (اساتید و دانشجویان) با ابزارها و نرم افزارهای موجود (یا در دست اقدام) و ... مشکلات متعددی را ایجاد کرد. اما با گذشت زمان مشکلات به مرور مرتفع شد، که نتیجه آن کسب تجربیات ارزشمندی بود که می تواند در صورت توجه به آن در دوران پساکرونا به آموزش و رفع نواقص و کمبودهای آن کمک شایان نماید. مطالعه حاضر به منظور بررسی، جستجو و آگاهی از تجارب استادان علوم پایه دانشگاه فرهنگیان پردیس های استان آذربایجان شرقی از سامانه های آموزشی دانشگاه و استفاده از این تجارب در دوران پساکرونا انجام گردید. برای جمع آوری داده ها از فرم های آماده شده با سوالات انشایی و مصاحبه حضوری با مشارکت کنندگان استفاده شد. پس از تحلیل اظهارات ایشان چهار مضمون اصلی در این پژوهش به دست آمد که دو مضمون معطوف بر فرصت ها (شامل مولفه های: تدریس اثربخش، بهره گیری از فناوری و مدیریت کلاس درس) و چالش های کلاس های درس مجازی (شامل مولفه های: نقص در ساختارها و فرآیندهای آموزشی، فقدان ارتباط مستقیم و نقص در امکانات فنی) و دو مضمون هم ناظر بر راهکارهای بهبود استفاده از کلاس های مجازی در کنار کلاس های حضوری (شامل مولفه های: پیوستگی فعالیت های یادگیری، بسط طراحی آموزشی، بهره گیری از شیوه های تدریس نوین، بسترمندی آمو زش های ترکیبی، توسعه قابلیت آموزش مجازی، ایجاد محیط یادگیری مکمل و بسط تنوع و جذابیت کلاس) است

کلیدواژه ها:

کلاس های مجازی ، آموزش حضوری و مجازی ، تحلیل محتوای قراردادی ، آمو زش های ترکیبی ، تدریس اثربخش