بررسی مولفه های زیباشناسی فضای سبز شهری و نقش آموزشی آن ها در جلوگیری از تخریب محیط زیست (مطالعه موردی: شهر شاهین شهر)

هدف پژوهش حاضر بررسی مولفه های زیباشناسی فضای سبز شهری و نقش آموزشی آن ها در جلوگیری از تخریب محیط زیست در شاهین شهر است. این پژوهش، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون است. دوره های آموزشی شناسایی مولفه های زیباشناسی فضای سبز متغیر مستقل و تعیین اثربخشی آموزشی این مولفه ها بر جلوگیری از تخریب فضای سبز شهری متغیر وابسته این تحقیق را تشکیل می دهند. در این پژوهش ۶۰ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی در گروه ها انتخاب شدند و در دو گروه کنترل و آزمایشی قرار گرفتند. افراد گروه آزمایشی، دوره های آموزشی شامل دوازده جلسه ۴۵ دقیقه ای را دریافت کردند در حالی که گروه گواه این آموزش ها را دریافت نکردند. در این پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته نگرش محیط زیستی بانوان به عنوان ابزار سنجش استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS استفاده شده است، روش آماری مورد استفاده در این تحقیق آمار توصیفی شامل میانگین، انحراف معیار، دامنه تغییرات، پایین ترین نمره، بالاترین نمره و آمار استنباطی شامل آزمون تحلیل کوواریانس بود. نتایج به دست آمده از داده های آماری بیانگر آن است که نمرات پیش آزمون با پس آزمون آن رابطه معنی داری ندارد. میزان تاثیر این آموزش ها در مرحله پس آزمون ۰۷۵/۰ بوده است. یعنی تنها در حدود ۵/۷ درصد از واریانس نگرش مربوط به جلوگیری از تخریب فضای سبز شهری مربوط به عضویت گروهی و یا تاثیر آموزش ها است که این مقدار جزیی و غیر معنی دار است.

کلیدواژه ها:

زیباشناسی ، فضای سبز ، اثربخشی ، آموزش.