حقوق شهری و شهرسازی

قوانین و مقررات شهری را می توان به عنوان یکی از مهمترین نقاط اتصال بین مدیریت شهری و شهروندان قلمداد نمود. به تعبیر بهتر بازیگران عناصر اصلی مدیریت شهری در پرتو قوانین و مقررات شهری ضمن تعریف نقش برای خود و سایر اعضا می توانند شهروندان را در اداره امور مشارکت دهند و مفهوم شهروندی را محقق سازند.به طور کلی ، بحث در خصوص حقوق شهروندی ، خودیک بحث مستقل وجامع است . ضوابط و مقررات شهریا به تعبیر دیگر حقوق شهری در صورت انطباق با اصل بهره مندی که در عبارت حقوق شهروندی خلاصه می گردد، بسیار کارآمد ارزیابی می شوند. نتایج بررسی مجموعه مقررات شهری و طرح های توسعه و عمران مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران از تاریخ تاسیس تاکنون، حاکی است که متاسفانه چنین رویکردی در مجموعه ضوابط ومقررات عمومی شهری کمتر دیده شده است .یک شهروندیک عضور رسمی یک شهر، ایالت یا کشور است این دیدگاه، حقوق و مسئولیت هایی را به شهروندیادآور می شود که در قانون پیش بینی و تدوین شده است . از نظر حقوقی جامعه نیازمند وجود مقرراتی است که روابط تجاری ، اموال، مالکیت ، شهرسازی ، سیاسی و حتی مسائل خانوادگی را در نظر گرفته و سامان دهد. از این رو از دید شهری موضوع حقوق شهروندی ، روابط مردم شهر، حقوق و تکالیف آنان در برابریکدیگر و اصول و هدفها و وظایف و روش انجام آن است . درواقع همچنین شهروندی آمیخته است از وظایف و مسئولیت های شهروندان در قبالیکدیگر ، شهر و دولت یا قوای حاکم و مملکت و همچنین حقوقی و امتیازاتی که وظیفه آن حقوق بر عهده مدیران شهری (شهرداری )، دولت یا به طور کلی قوای حاکم می باشد. به مجموعه این حقوق و مسئولیت ها، حقوق شهروندی ، اطلاق می شود.

کلیدواژه ها:

حقوق شهری ، حقوق شهرسازی ، شهروند ، مقررات شهرسازی