بررسی اثر هشت هفته تمرین موازی بر نیمرخ لیپیدی و آمادگی جسمانی کشتی گیران بزرگسال: مقایسه دو پروتکل مختلف

اهداف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر دو نوع تمرین موازی بر نیمرخ لیپیدی و برخی متغیرهای آمادگی جسمانی در کشتی گیران آزادکار شهرستان رشت بود.مواد و روشها: ۳۶ کشتی گیر آزادکار بزرگسال به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به سه گروه مساوی تمرین مقاومتی و تمرین تناوبی شدید بدون ریکاوری (RAH)، تمرین مقاومتی و تمرین تناوبی شدید با ریکاوری ۴۸ ساعته (ROH) و گروه کنترل تقسیم شدند. شرکت کنندگان گروههای تمرین موازی به مدت ۸ هفته ، هر هفته ۴ جلسه تمرینات موازی را اجرا کردند. از همه افراد قبل و بعد از هشت هفته تمرینات خونگیری صورت گرفت و متغیرهای آمادگی جسمانی مربوطه ارزیابی شدند. جهت آنالیز دادهها از آزمون آنوا دوطرفه با اندازهگیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شده و سطح معناداری ۰۵/۰P< در نظر گرفته شد .یافته ها: مقادیر متغیرهای نیمرخ لیپیدی شامل تری گلیسیرید، کلسترول تام، LDL و HDL در گروههای تمرینی و کنترل پس از ۸ هفته مداخله به صورت معناداری بهبودیافت (۰۵/۰(P< ولی تغییرات بین گروهی معنادار نبود. در متغیرهای آمادگی جسمانی شامل چابکی ، توان انفجاری و قدرت بیشینه نیز در گروههای تمرینی و کنترل تغییرات پس از ۸ هفته مداخله معنادار بوده (۰۵/۰(P< ولی بین گروههای تمرینی به جز در حرکت پشت ران، در مابقی موارد تغییر معناداری مشاهده نگردید.نتیجه گیری : به نظر می رسد که اجرای این دو روش تمرین موازی می تواند به طور موثری در پیشگیری و بهبود عوامل خطرزای قلبی - عروقی (نیمرخ لیپیدی ) و ارتقاء آمادگی جسمانی در کشتی گیران بزرگسال آزادکار نقش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

نیمرخ لیپیدی ، کشتی ، تمرین موازی ، تمرین مقاومتی ، تمرین تناوبی با شدت بالا