اثربخشی مشاوره گروهی با درمان راه حل محور بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مشاوره گروهی با رویکرد درمان کوتاهمدت مبتنی بر راهحل (SFBT) در بهبود خودکارآمدی دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی انجام شد. در این مطالعه ، از میان ۸۸ دانش آموز دختر، ۱۶ نفر که پایی ن ترین نمرات را در پیش آزمون خودکارآمدی کس ب کرده بودند، انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه ۸ نفره آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی پنج جلسه مشاوره گروهی مبتنی بر راهحل شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله آموزشی یا درمانی دریافت نکرد. ابزار سنجش خودکارآمدی در پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد و نتایج تحلیل های آماری با سطح معنی داری ۰۰۱/۰p< نشان داد که مداخله SFBT تاثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان داشته است . این یافته ها نشان می دهند که استفاده از رویکرد SFBT می تواند به عنوانیک روش موثر و کوتاهمدت برای بهبود خودکارآمدی و اعتمادبه نفس دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد . با این حال، با توجه به محدودیت تعداد شرکت کنندگان و نمونه گیری از گروهی خاص، پیشنهاد می شود که در پژوهش های آتی گروههای متنوعتر و بزرگتری مورد بررسی قرار گیرند. نتایج این مطالعه می تواند برای مشاوران مدارس و روانشناسان تربیتی در برنامه ریزی مداخلات کارآمد در محیط های آموزشی مفید واقع شود.

کلیدواژه ها:

مشاوره گروهی ، درمان راه حل مدار ، خودکارآمدی ، دانش آموزان