بررسی اثربخشی روان پویشی کوتاه مدت بر اهمالکاری معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی

هدف از انجام پژوهش حاضر اثربخشی روان پویشی کوتاه مدت بر اهمال کاری معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه معتادان تحت درمان در سال ۱۴۰۲ که به یکی از مراکز درمان نگهدارنده متادون دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی شهر ساری بود. نمونه پژوهش ، شامل ۳۰ نفر از معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی می باشد که به دو گروه ۱۵ نفری آزمایش و کنترل تقسیم شد. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه اهمال کاری تاکمن (۲۰۰۱) و پروتکل روان پویشی کوتاه مدت تسکا، میکائیل و هویت (۲۰۰۵) بود. داده های پژوهش با استفاده از آخرین نسخه نرم افزار بسته آماری در علوم اجتماعی SPSS۲۶ مورد تحلیل قرار گرفت . در قسمت آمار توصیفی داده ها از شاخص های آماری میانگین و انحراف معیار، در مراحل پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. همچنین به منظور بررسی نرمال بودن متغیرهای پژوهش از آزمون کالموگروف اسمیرنف و به منظور بررسی تجانس واریانس ها از آزمون لوین استفاده گردید. در قسمت آمار استنباطی داده ها نیز به منظور مقایسه میانگین نمرات دو گروه آزمایش و کنترل و اثر نمرات پیش آزمون و سایر متغیر های مداخله گر بر پس آزمون، از تحلیل کوواریانس یک متغیری و چند متغیری استفاده شد.نتایج نشان داد که روان پویشی کوتاه مدت بر اهمال کاری معتادان تحت درمان نگهدارنده متادون دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی اثربخش است .

کلیدواژه ها:

روان پویشی کوتاه مدت ، اهمال کاری ، معتاد