تاثیر تمرینات شبه ایزومتریک برون گرا و مقاومتی سنتی بر میزان سرمی هورمون های استروئیدی در مردان غیر فعال

مقاله پژوهشی مقدمه: یکی از روش های تمرین مقاومتی جدید، تمرین شبه- ایزومتریک برون گرا (Eccentric Quasi-isometric) EQI است. مطالعه ی حاضر، اولین مطالعه ای است که اثربخشی بلند مدت تمرینات EQI در مقایسه با تمرینات مقاومتی سنتی بر هورمون های استروئیدی را در مردان غیرفعال بررسی می کند. روش ها: تعداد ۳۶ مرد جوان غیرفعال به صورت داوطلبانه انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تمرین EQI، تمرین مقاومتی سنتی و شاهد تقسیم شدند. گروه مقاومتی سنتی و EQI به مدت شش هفته و سه جلسه در هر هفته، برنامه ی تمرینی را با شدت ۶۰ تا ۸۵ درصد یک تکرار بیشینه انجام دادند. ۴۸ ساعت قبل از اولین جلسه و ۴۸ ساعت بعد آخرین جلسه، خونگیری در حالت ناشتا انجام شد. هورمون های استروئیدی به روش الایزا اندازه گیری شدند. برای تحلیل داده ها از آزمون ANOVA ترکیبی دو راهه و آزمون تعقبی LSD استفاده شد. یافته ها: نتایج تعامل زمان در گروه نشان داد که میزان گلوبولین متصل به هورمون جنسی (۰/۰۰۲ = P)، دهیدرواپی آندروسترون (۰/۰۰۳ = P)، دهیدرواپی آندروسترو سلفاته (۰۰۳/۰ = P) تفاوت معنی داری داشتند. نتایج بین گروهی نشان داد که هر دو گروه تمرینی EQI و سنتی باعث افزایش هورمون های استروئیدی نسبت به گروه شاهد شدند (۰/۰۵ P ≤)، ولی بین دو گروه تفاوت معنی داری وجود نداشت (۰/۰۰۵ P >). هر دو گروه تمرین افزایش معنی داری در هورمون های استروئیدی نسبت به پیش آزمون داشتند (۰/۰۵ P ≤). نتیجه گیری: یافته های مطالعه ی حاضر نشان داد که هر دو تمرین مقاومتی EQI و سنتی، می تواند باعث بهبود هورمون های استروئیدی گردد، اما بین دو نوع تمرین مقاومتی تفاوتی وجود نداشت. بنابراین، با توجه به اصل تنوع تمرینی، تمرین EQI می تواند جایگزین مناسبی برای تمرینات مقاومتی سنتی گردد.

کلیدواژه ها:

تمرینات ایزومتریک ، تمرینات مقاومتی ، گلوبولین متصل به هورمون جنسی ، دهیدرواپی آندروسترون ، دهیدرواپی آندروسترو سلفاته