میزان بی اشتهایی اطلاعاتی پرسنل دانشگاه علوم پزشکی بوشهر و رابطه آن با پذیرش فناوری های اطلاعاتی

مقدمه: یکی از پیامدهای فراوانی اطلاعات، شکل گیری اطلاعات بدون مبنا و غیرمعتبر می باشد که خود عامل مهمی در شکل گیری بی اشتهایی اطلاعاتی، حتی نسبت به اطلاعات معتبر تولیدشده از طریق فناوری های اطلاعاتی و ارتباطاتی است. هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین رابطه بین بی اشتهایی اطلاعاتی و پذیرش فناوری های اطلاعاتی در بین کارکنان ستادی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در سال ۱۴۰۲ می باشد.روش بررسی: مطالعه حاضر مقطعی از نوع توصیفی- تحلیلی است که بر روی ۲۰۰ نفر از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر انجام شد . نمونه ها به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از دو پرسشنامه بی اشتهایی اطلاعاتی و پذیرش فناوری اطلاعاتی استفاده شد. از آمار توصیفی شامل میانگین، فراوانی و انحراف معیار و از آمار استنباطی شامل آزمون t مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یکطرفه برای پاسخ به پرسش های پژوهش استفاده شد.یافته ها: یافته های این مطالعه نشان داد که به طور کلی بین بی اشتهایی اطلاعاتی کارکنان و آمادگی آنان در راستای پذیرش فناوری اطلاعاتی رابطه معناداری وجود ندارد (P-value> ۰/۰۵)، اما بین ابعاد بی اشتهایی اطلاعاتی و پذیرش فناوری اطلاعات رابطه معناداری دارد (P-value< ۰/۰۵). بدین صورت که بین خرده مقیاس های کمبود مزمن زمان و عملکرد مورد انتظار (۰۲۰/=۰P-value) ، خستگی اطلاعاتی و تلاش مورد نیاز(۰۱۲/=۰P-value )، کمبود مزمن زمان و تاثیر اجتماعی (۰۰۶/=۰P-value)، و کمبود مزمن زمان با نمره کل آمادگی پذیرش فناوری اطلاعاتی (۰۳۳/۰P-value=) ارتباط مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که بی اشتهایی اطلاعاتی کارکنان متوسط رو به بالا می باشد. به علاوه، بین متغیر سن و جنسیت با بی اشتهایی اطلاعاتی رابطه معناداری وجود داشت.نتیجه گیری: با توجه به بالا بودن بی اشتهایی اطلاعاتی کارکنان مجموعه، با تقویت مهارت هایی همچون سواد اطلاعاتی، مدیریت زمان، مدیریت اطلاعات شخصی، مدیریت و کنترل احساسات و اضطراب در بین کارکنان تدابیری اتخاذ نمود تا نیروی انسانی در مواجهه با اطلاعات ارائه شده از طریق فناوری های اطلاعاتی و ارتباطاتی با چالش های کمتری روبه رو شوند.

کلیدواژه ها:

بی اشتهایی اطلاعاتی ، اجتناب از اطلاعات ، فناوری اطلاعات ، کارکنان