پیش بینی فکر خودکشی براساس تنظیم شناختی هیجان با واسطه گری تعلق پذیری خنثی در نوجوانان

مقدمه: در جوامع بشری، خودکشی از دوران قدیم تا به امروز از مسائل بغرنج، بحث برانگیز و متناقض نمای انسان ها بوده است. شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد حفظ حیات و بقای زندگی، از مهم ترین و بنیادی ترین نیاز انسان ها به شمار می رود. با این وجود، انسان آمادگی دارد تا به زندگی خود خاتمه دهد. عمل خودکشی با دوست داشتن خود، ضدیت دارد، به طوری که باورها و مذهب افراد را به چالش می کشد و ارزش های آدمی را در مورد معنای زندگی در ابعاد فردی و اجتماعی نقض می کند. روش: روش این پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. برای انجام پژوهش حاضر، تعداد ۲۳۰ نفر از دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم در شهر تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰، به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. یافته ها: نتایج نشان داد متغیرهای تنظیم منفی و مثبت هیجان به طور مستقیم پیش بینی کننده تعلق پذیری خنثی بودند. همچنین تعلق پذیری خنثی قادر به پیش بینی ایده پردازی خودکشی به صورت مستقیم بود. با وجود اینکه تنظیم منفی و مثبت هیجان به صورت مستقیم قادر به پیش بینی ایده پردازی خودکشی نبودند اما به صورت غیرمستقیم و با میانجی گری تعلق پذیری خنثی پیش بینی کننده ایده پردازی خودکشی بودند. از این رو، متغیر تعلق پذیری خنثی در رابطه بین تنظیم مثبت و منفی هیجان و ایده پردازی خودکشی دانش آموزان نقش واسطه ای دارد. بحث: افرادی که در شرایط استرس زا از راهبردهای مثبت تنظیم هیجان استفاده می کنند با تغییر روش های فکری، باعث کاهش فشارهای هیجانی در موقعیت های که فشار روانی زیادی را متحمل می شوند، منجر به کاهش رفتارها و تجربه های منفی هیجانی می شود.

کلیدواژه ها:

Cognitive emotion regulation ، Suicidal ideation ، Thwarted Belongingness ، adolescents. ، تنظیم شناختی هیجان ، فکر خودکشی ، تعلق پذیری خنثی ، نوجوانان.