تاثیر فعالیت های حیاط پویا در مدارس بر شایستگی ادراکشده و مشارکت ورزشی در دانش آموزان ۹ تا ۱۲ سال

مقدمه و هدف: سالهاست که نظریه پردازان رشد به نقش برهم کنشی دو سیستم اولیه در فرایندهای رشدی پی بردهاند: وراثت و محیط . بدین سبب ، تلاش برای درک رفتار از حقایق عینی محیط ، بدون درک مفهومی که محیط برای فرد دارد، بی معنی است . هدف از پژوهش حاضر، تاثیر فعالیت های حیاط پویا در مدارس بر شایستگی ادراک شده در دانش آموزان ۹ تا ۱۲ ساله بود.روش شناسی پژوهش : این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، به لحاظ روش تحقیق از نوع تحقیقات نیمه تجربی است . از بین دانش آموزان دختر ۹ تا ۱۲ ساله شهر تهران، ۳۰ نفر به صورت تصادفی در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنی ها با استفاده از پرسشنامه ادراک شایستگی هارتر (۱۹۸۵) در دو گروه ۱۵ نفره تجربی و کنترل مورد پیش آزمون و پس آزمون قرار گرفتند. گروه تجربی ، برنامه های حرکتی منتخب را به مدت ۶ هفته و هر هفته ۳ جلسه ۴۵ دقیقه ای انجام دادند و گروه کنترل تکالیف عادی روزمره را انجام دادند.یافته ها: .یافته های تحقیق با استفاده از شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار)، آمار پارامتریک و ناپارامتریک تجزیه و تحلیل شدند.بحث و نتیجه گیری : نتایج نشان داد که بازیهای حیاط پویا بر شایستگی ادراکشده هیچ تاثیر معنی داری ندارد. همچنین پیشنهاد می شود اهمیت و اهداف واقعی حیاط پویا برای والدین و معلمان و حتی دانش آموزان بیان شود.

کلیدواژه ها:

حیاط پویا ، شایستگی ادراک شده