اثر هشت هفته تمرینات TRX برعملکرد ریوی زنان غیر ورزشکار شهر شیراز

زمینه و هدف: تست عملکرد ریه اقدامی مهم برای تشخیص بسیاری از اختلالات تنفسی است ؛بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی تغییرات پارامترهای اسپیرومتری زنان غیر ورزشکار در پی تمرینات منتخب TRX بود. روش شناسی تحقیق : این پژوهش به صورت مقطعی ، نیمه تجربی با طرح گروهی در ۲۶ زن غیر ورزشکار اجرا گردید. گروه تمرینی به مدت هشت هفته برنامه تمرینی را اجرا کردند. در این مطالعه فاکتور های ظرفیت حیاتی دمی (IVC) حجم بازدمی با فشار ( ( FVC حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول ( ۱( FEV حجم جاری ( ( TV نسبت حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول به ظرفیت حیاتی ( /VC۱( FEV زنان غیر ورزشکار شهر شیراز با استفاده از اسپیرومتری اندازه گیری شد. از آمار توصیفی برای شاخص های مرکزی، پراکندگی و ترسیم جداول استفاده شد. در بخش آمار استنباطی ، از آزمون برای توزیع طبیعی داده ها استفاده گردید. جهت آزمونیافته های تحقیق از آزمون ، t مستقل و وابسته استفاده شد. کلیه عملیات آماری توسط نرم افزار ۲۲ /pPpp و سطح معناداری آزمون ها ۰۵ /۰ ≥αدر نظر گرفته شد.یافته های تحقیق : هشت هفته تمرینات TRX برعملکرد حجم جاری (TV) ، حجم بازدمی با فشار (FVC) ، ظرفیت حیاتی دمی ((IVC ، حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول (۱(FEV ، نسبت حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول به ظرفیت حیاتی ( /VC۱FEV )زنان غیر ورزشکار شهر شیراز اثر معنی داری دارد ( ۰۱/۰ . (p =نتیجه گیری:یافته ها نشان داد که انجام منظم تمرینات TRXباعث بهبود عملکرد ریوی زنان غیر ورزشکار شهر شیراز گردید.