بررسی نقش نظام آموزش و پرورش بر تربیت پذیری دانش آموزان در مدارس

جهان امروز در تمامی ابعاد خود به سرعت در حال رشد و دگرگونی است. نظام تعلیم و تربیت به عنوان بخشی از این دنیای نوگرا باید در اهداف برنامه ها و روشهای خود مستعد پذیرش این دگرگونی باشد. آنچه که می تواند به نسل جوان در این عرصه مدد رسانده و آنان را به سر منزل مقصود رهنمون شود. مدرسه اولین محیط اجتماعی است که کودک بعد از خانواده وارد آن میشود. در دنیای پیچیده امروز هیچ کس بی نیاز از تعلیم و تربیت نیست امروز فعالیت در مدرسه و آموختن خود بخش عظیمی از زندگی انسان هاست دیگر نمی توان با طرز تلقی گذشته به شاگرد و تربیت او نگریست اگر معلمان با اصول و مبانی و هدف های تعلیم و تربیت ویژگیهای دانش آموزان و نیازهای آنها و روشها و فنون تدریس آشنایی نداشته باشند، هرگز قادر نیستند به عنوان سازندگان جامعه ایفای نقش کنند مهم ترین عامل توسعه پرورش ذهنی علمی در یک جامعه نظام آموزشی است. در عصر امروز آموزش صحیح و موثر دانش آموزان به یکی از مهم ترین عوامل جهت توسعه و گسترش جوامع تبدیل شده است. با توجه به اهمیت بسیار بالایی که آموزش دارد، می توان گفت که محیط آموزشی هم در یادگیری به همان اندازه تاثیر گذار است. نقش و جایگاه مدرسه به عنوان مهمترین شاخص جهت آموزش و پرورش و موفقیتدانش آموزان انکار ناپذیر و حیاتی است اما نمی توان جایگاه والدین و ضرورت مشارکت آنها در آموزش و پرورش و موفقیت کودکان را نیز نادیده گرفت نقشی حیاتی و تاثیر گذار که بی شک بدون مشارکت والدین بخشی از اهداف آموزشی و پرورشی ناکام مانده و کودکان نیمی از آموزشهای لازم را دریافت نمیکنند. یادگیری در مدرسه به دو دسته ی مباحث آموزشی و پرورشی تقسیم می گردد. این دو دسته مکمل یکدیگر هستند و کوتاهی در هر یک از آنها موجب میشود دانش آموزان در آینده نتوانند به موفقیت و رشد تحصیلی مورد انتظار برسد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان مدرسه ، محیط ، آموزش ، تربیت