اثر بخشی آموزش روش تلفیقی درس جغرافیا بر درگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان

هدف از انجام تحقیق اثر بخشی آموزش روش تلفیقی درس جغرافیا بر درگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان بود. تحقیق از نوع شبه تجربی و جامعه ی آماری شامل کلیه ی دانش آموزان پایه دهم مشغول به تحصیل در شهرستان شوش در سال تحصیلی ۰۲-۱۴۰۱ در درس جغرافیا بودند تعداد ۲۰ دانش آموز در روش آموزش سنتی و ۲۰ دانش آموز به روش تلفیقی شرکت کردند از بین کلاسهای متوسطه دوم پایه دهم دو کلاس به صورت تصادفی برای اجرای برنامه های آموزش مستقیم و آموزش تلفیقی انتخاب شدند به منظور تعیین میزان درگیری تحصیلی و انگیزش پیشرفت از دو پرسشنامه استاندارد انتخاب شدند و در هر دو گروه در مرحله های پیش آزمون و پس آزمون به صورت یکسان استفاده گردید درگیری تحصیلی از طریق پرسش نامه ی درگیری تحصیلی دانش آموزان (SES) فردریکس بلومنفیلد و پاریس (۲۰۰۴) و پرسش نامه ی انگیزش تحصیلی هارتر ( ۱۹۸۱،۱۹۸۰) مورد سنجش قرار گرفت تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss۲۱ و آزمون تحلیل کواریانس یک متغیره آنکوا (ANCOVA) انجام شد. نتایج نشان دادند که در مقایسه با روش آموزش سنتی آموزش روش تلفیقی درس جغرافیا بر افزایش درگیری و انگیزش تحصیلی دانش آموزان پایه دهم در درس جغرافیا شد.