بررسی نحوه الگو پذیری دانش آموزان از ویژگیهای شخصیتی و آموزشی معلمان

انسان موجودی است که با خبرهای گوناگونی همراه است؛ یعنی رفتارهایی که از خود بروز میدهد تحت تاثیر عواملی است که از پیش از تولد و دوران انعقاد نطفه تا محیط تغذیه و وراثت در او موثر بوده اند. هر چه آدمی بتواند بر این خبرها قایق آبد، تربیت او بهتر و صحیح تر است. دانش آموز پس از خانواده وارد محیط جدید مدرسه میشود. با نفوذترین فردی که در این مرحله می تواند به او کمک کند معلم است. دانش آموز معلم را الگوی خود قرار میدهد و از رفتار و اخلاق معلم سرمشق میگیرد. اهداف هستند که در زندگی جهت کار فعالیت و ارتباطات فردی در جامعه را مشخص میکنند. در صورتیکه دانش آموز از اهداف تربیتی معلم آگاه باشد فعالیت های خود را با فعالیتهای معلم هماهنگ خواهد کرد. صفات شخصیتی معلم نقش بسزایی در شکل گیری شخصیت کودکان بازی میکند. کودک با پذیرش رفتارهای معلم به عنوان الگو و سرمشق هویت اجتماعی متزلزل خویش را استحکام میبخشد. اگر شخصیت معلم دارای صفات انسانی از قبیل مهرورزی نوع دوستی درستکاری همکاری و خویشتن داری و ایمان باشد طبیعتا تقلید چنین ویژگیهای سلامت روانی کودک را تضمین میکند ولی اگر شخصیت معلم دچار اختلال و نابسامانی باشد یعنی رفتارهای خلاف هنجارهای فرهنگی و اجتماعی از او سرزند یا فاقد صفات انسانی باشد. همچنین وضعی همانند سازی کودک با معلم حاصلی جز رفتارهای نابهنجار و اختلالات سازگاری نخواهد داشت. بدیهی است کودک میتواند ناسازگاریها را از معلمان ناسازگار و سازگاریها را از معلمان سازگار تقلید کند.

کلیدواژه ها:

شخصیت الگو ، معلم ، دانش آموز ، آموزشی