بررسی تجارب مادران معلمان و نوجوانان کم توان ذهنی آموزش پذیر دختر در مورد بحران دوره نوجوانی دختران کم توان ذهنی

دختران نوجوان دارای معلولیت شناختی به علت شرایط خاصشان بیشتر از نوجوانان عادی در برابر تغییرات جسمی و روانی دوران نوجوانی آسیب پذیرند و همین امر سبب به وجود آمدن و تداوم مشکلات رفتاری در سنین بزرگسالی میشود که به نوبه خود برای خانواده ها و حتی جامعه مشکل ساز خواهد بود. این مطالعه با هدف تعیین تجربیات معلمان مادران و نوجوانان کم توان ذهنی دختر در رابطه با بحران دوره نوجوانی این طیف از افراد جامعه دختران نوجوان کم توان ذهنی در مدرسه استثنایی شهید مطهری مرکز شهرستان نهاوند انجام شد. جهت گردآوری اطلاعات از روش مشاهده ی رفتار و مصاحبه استفاده گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که بحران نوجوانی را میتوان در دو دسته عوامل فردی و اجتماعی" طبقه بندی کرد. لازم است برای سپری شدن این دوران در آنان با کمترین آسیب افزایش دانش و توسعه مهارتها و همچنین مقابله با نگرشهای منفی و تصحیح نگرشهای اشتباه تلاش کرد. از این رو آموزش مهارتهای مقابله با بحران در این دوران به خانواده ها، معلمان و دانش آموزان باید در دستور کار سیاستهای آموزشی کشور قرار گیرد.