عصر جدید و نیاز به بهره گیری از ظرفیت های آموزه های دینی در تعلیم و تربیت

آموزش و تربیت دینی در کشور ماهمواره با چالش های بسیار رو به رو بوده است وشگفت این جاست که این چالش هادر سال های پس از انقلاب اسلامی نه تنها کمتر نشده بلکه بیشتر هم شده است ، که دلیل این امر را باید در حضور جدی تر دین در عرصه های مختلف زندگی ما ، از احکام فردی گرفته تا رفتارهای اجتماعی و سیاسی دانست که پس از انقلاب حادث شده، این موضوعی است که بر همگان آشکار است . نگاهی گذرا به تغییرا ت و تحولات آموزش و پرورش ، در طول بیش از نیم قرن گذشته ، نشانگر این واقعیت است که مبحث تربیت دینی گاهی به عمد وگاهی به سهو نادیده گرفته شده یا بر اساس یافته های پژوهشی بدان پرداخته نشده است ؛ لیکن تزلزل و مشکلات موجود در اعتقادات دینی دانش آموزان این عصر ایران زمین ، لزوم باز نگری عمیق ومبتنی بر مطالعه را در برنامه های آموزشی الزامی می کند. هدف از تربیت دینی ، حضور قرآن و سیره معصومین (ع) در متن زندگی دانش آموزان است . ماباتعلیم مسائل دینی و با روشهای مطلوب وخاص می توانیم در دانش آموزان درک و شعور دینی ایجاد کنیم . اگر تلاش همه ما بر این باشد که از طریق روح حاکم بر تمامی برنامه های رسمی وغیر رسمی ( فوق برنامه و مکمل ) تربیت ، تزکیه و تادیب صورت گیرد و مفاهیم نظری به صورت " رفتار دینی " در آید ، می توانیم ادعا کنیم که تربیت دینی تا حد زیادی تحقق پیدا کرده است . آنچه با توجه به مقتضیات زمان در تربیت دینی باید مد نظر قرار گیرد ، اصلاحات در روشهای تربیت دینی است . مدیریت مراکز آموزش و پرورش ما با توجه به تفاوت های فردی در دانش آموزان ، اصل زیبایی شناسی و ابراز هنر را به ویژه در غنی سازی ، اوقات فراغت و فوق برنامه باید لحاظ کنند و در این مسیر عمدتا " به مراحل رشد کودکان و نوجوانان در گروه های سنی مختلف توجه داشته باشند و همچنین باید به اهمیت نقش خانواده در ایجاد معنویت و تربیت دینی کودکان توجه جدی شود و باایجاد راهکارهای مختلف در خانواده ها زمینه رشد معنوی و تربیت دینی دانش آموزان را فراهم کرد.

کلیدواژه ها:

آموزه ، تعلیم و تعلم ، چالش ها