اقدام پژوهی:چگونه توانستم مسئله ناخن جویدن دانش آموز پایه ششم را برطرف کنم؟

هر انسانی در مراحل رشد خود با مسائل مختلفی برخورد می کند و در برابر هر مسئله واکنش متفاوتی نشان خواهد داد. بیشتر کودکان در دوره ای از زندگی شان برای رهایی از تنش ها و کاهش اضطرابواحساس ناتوانی، از »عادتهای عصبی« کمک می گیرند. ناخن جویدن هم یکی از مشکلات سنین کودکی و نوجوانی است. معموا ناخن جویدن اغلب از یک سالگی شروع می شود و در بین کودکانونوجوانان شایعتر از سنین دیگر است.در مواقع ناراحتی و نگرانی و در موقعیت های اضطرابی، مشکل ناخن جویدن شدت پیدا می کند. معموا ناخن جویدن در زمینه اضطراب ایجاد می شود و ادامه پیدا می کند. ناخن جویدن راه نامناسبی برای کاهش فشار و استرس ذهنی و درونی فرد مبتا می باشد، در حالیکه این راه هیچ گاه کودک یا نوجوان و بزرگسال را به آرامش نمی رساند! یکی از عائم مهم ناخن جویدن، احساس ناآرامی و ناامنی در محیط زندگی و تحصیل است. این افراد به علت اشتغال ذهنی با مسائل و مشکلات اضطراب آور، معموا در یک حالت انقباض عضانی قرار دارند. ممکن است در بعضی از کودکان عائمی مثل اختال در خواب، بی اشتهایی، پرتحرکی، نگرانی و تردید نسبت به موفقیت، زود عصبانی شدن، حساسیت زیاد نسبت به انتقاد، خودبینی و خودمحوری ، زودرنجی، بدبینی و قدرت طلبی دیده شود.لذا اینجانب به عنوان آموزگار مدرسه تاش کردم تا با اجرای یک طرح اقدام پژوهی رفتار یکی از آینده سازان کشور عزیزمان، را اصاح نمایم تا شاهد موفقیت هر چه بیشتر دانش آموزان در عرصه های مختلف زندگی باشیم.