بررسی عناصریادگیری سازنده گرایی در محیط های مجازی

امروزه جهت گیری رویکردهای آموزشی به سمت نوآوری ، خلاقیت و تولید دانش است و این یکی از ویژگی های روش تدریس مناسب می باشد تا جریان تدریس بر اصل همیاری یادگیرندگان با محیط و کشف حقایق بنا شود، از این رو رویکرد ساختن گرایی تناسب ویژه ای باهمین موضوع دارد (محمدزاده، صفرنواده قدسی ، ۱۴۰۱). از آنجایی که یادگیری همیارانه رویکردی است که به دانش آموزان در درگیر شدن بیشتر با مطالب و ماندگاری بیشتر آنها کمک می کند، با استفاده ازیک متد آموزشی نوین همچون ساختن گرایی ، بهره گیری از یادگیری تعاملی می توان به رشد مهارتهای تفکر و رشد اجتماعی ۱ در دانش آموزان کمک کرد (حیدری کمرودی ، خوارزمی رحیم آبادی و باباپور واجاری ، ۱۳۹۸). بنابراین در عصر امروز و با توجه به پیچیدگی جوامع و بروز نابهنجاری های روانی و رفتاری در بین کودکان و نوجوانان، لزوم پرداختن به فرایند اجتماعی شدن آنها و مطرح کردن راهبردهای صحیح برای تقویت و شکوفایی این پدیده بیش از پیش احساس می شود (صنعتگر و اسماعیلی ، ۱۳۹۹)، و در این راستا آموزش و پرورش در هر کشوری باید این مقوله را مد نظر قرار دهد و هدف رشد، شکوفایی و همچنین سازگاری نهایی کودکان در جامعه و رشد اجتماعی آنان باشد (رن، هو و سانگ ، ۲۰۱۹)

کلیدواژه ها:

آموزش ، سازنه گرایی ، فضای مجازی