اقدام پژوهی چگونه توانستم با اجرای بازیهای هدفمند رخوت و سستی را از دانش آموزان گرفته و نشاط را به کلاس باز گردانم

بی شک خمودگی و خستگی افتی در مسیر اهداف آموزشی و تربیتی است هر چه دانش آموزان با نشاط تر و سر زنده تر باشند. برای آموزش و انجام فعالیتهای آموزشی موثر تلاش بهتری خواهند داشت یک دانش آموز با روحیه و پر نشاط سطح یادگیری بهتری دارد و در مهارتهای اجتماعی و تعاملی نیز موفق تر عمل خواهد کرد. به نظر میرسد دو سال آموزش مجازی و قرنطینه ی خانگی عدم حضور در جوامع و بخصوص مدرسه و در جمع دوستان و همسالان در دوران کرونا آسیب جدی بر روحیه بسیاری از دانش آموزان گذاشت همین حسن افسردگی و خمودگی بود که میتوانست بر میزان آموزش و تربیت فرزندان تاثیر گذار باشد. این روحیه که تاثیر بسیار مستقیم در مهارتهای اجتماعی دانش آموزان نیز گذاشته بود کیفیت آموختن را نیز در آنها کاهش داده بود به طوری که خود اولیا و دانش آموزان اظهار میداشتند که تمالی به آموزش ندارند. بنابراین اولین چالش دوران پسا کروانا برگرداندن روحیه نشاط و شادی در مدرسه بود تا در آن دانش آموزان قادر شوند روحیه نوجوانی خود را بازیابند و در جمع دوستان روابط تعاملی برقرار نمایند. بخاطر این که من از این روش برای شادی شاگردان استفاده کردم تصمیم گرفتم همین روش برای شروع کار شاگردانم به عنوان ابزار این کار در این پژوهش انواع بازیهای گروهی با در نظر گرفتن افزایش مهارتهای اجتماعی، دقت و تمرکز و فعالیتهای بدنی و ورزشی بوده است. پژوهش توسعه ای حاضر به صورت کیفی توصیفی و از نوع اقدام پژوهی با جامعه آماری ۳۰ دانش آموز پایه سوم می باشد که از ابزارهای جمع آوری اطلاعات مانند مصاحبه پرسش نامه چک لیست و مشاهده استفاده شده است و همچنین برای تجزیه و تحلیل اطلاعات از روش استخوان ماهی و نمودار تجزیه و تحلیل و نمودار ترسیم مفاهیم استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

آموزش ، خستگی ، سستی