طراحی مدل برنامه ریزی درسی تربیت محور با تاکید بر توسعه مهارتهای زندگی

این پژوهش به بررسی ضرورت طراحی مدلهای برنامه ریزی درسی تربیت محور با تمرکز بر توسعه مهارتهای زندگی پرداخته و تاثیرات این مدلها بر بهبود کیفیت آموزشی و توسعه قابلیت های فردی دانش آموزان را تحلیل می کند . پژوهش به روش تحقیق عمل گرایانه اجرا شده است . دادههای مورد نیاز از طریق مشاهده کلاسهای درسی ، مصاحبه با معلمان و دانش آموزان، و توزیع پرسشنامه های ارزیابی مهارتهای زندگی گردآوری شده است . تحلیل دادهها به شناسایی نقاط قوت و ضعف برنامه های درسی موجود و نیاز به تغییرات در این برنامه ها کمک کرده است .یافته ها نشان می دهند که برنامه های درسی کنونی عمدتا بر محتوای علمی تمرکز دارند و به مهارتهای زندگی توجه کافی نمی شود. معلمان از کمبود منابع و زمان برای اجرای فعالیت های مرتبط با مهارتهای زندگی ابراز نگرانی کرده و دانش آموزان نیز نیاز به فرصت های عملی و گروهی بیشتری برای توسعه این مهارتها را گزارش کردهاند. مدلهای پیشنهادی بر اساس این دادهها شامل فعالیت های عملی ، پروژههای گروهی و فرصت های تجربی است که می تواند به توسعه مهارتهای حل مسئله ، تفکر انتقادی و مهارتهای ارتباطی دانش آموزان کمک کند. طراحی مدلهای برنامه ریزی درسی تربیت محور با تاکید بر مهارتهای زندگی ، نیازمند توجه به جنبه های عملی و نظری آموزش است .

کلیدواژه ها:

مدل برنامه ریزی درسی ، مهارتهای زندگی ، آموزش تربیت محور ، پژوهش عمل گرایانه .