تجزیه وتحلیل نحوه فرایند تربیت پذیری کودکان از ارتباط با خانواده

خانواده اگر چه کوچکترین واحد اجتماعی است ، اما بیشترین تاثیر را در جامعه برجای می گذارد. همه اعضای جامعه در داخل خانواده پرورش می یابند و بخش بزرگ و مهمی از منبع معنی موجود در مغز افراد در محیط خانواده شکل می گیرد. از این رو ارتباط موثر در خانواده زیربنای بهبود ارتباط در کل جامعه محسوب می شود. نفوذ والدین در کودکان تنها محدود به جنبه های ارثی نیست ، بلکه در آشنایی کودک با زندگی جمعی و فرهنگ جامعه نیز خانواده نقش مهمی را ایفا می کند . موقعیت اجتماعی خانواده ، وضع اقتصادی آن ، افکار وعقاید ، آداب و رسوم ، ایده آل ها ، آرزوهای والدین و سطح تربیت آنان در رفتار کودکان نفوذ فراوان دارد. خانه و مدرسه در انجام وظایف تربیتی مکمل یکدیگرند خانه مدرسه ی اول فرزند و مدرسه ، خانه دوم اوست و اگر این دو نهاد روش ها و برنامه های هماهنگ نداشته باشند ، در روند رشد کودک اختلال به وجود می آید . دو نهاد خانه و مدرسه نقش اساسی در تکوین شخصیت کودکان و نوجوانان دارند . بین روش ها و منش های خانه و مدرسه باید همسویی و تشابه وجود داشته باشد ویکی از این دو کانون ، کار دیگری را خنثی نکند ، بلکه به عنوان دو جریان همدل و مکمل عمل کنند. مدرسه باید پیشاهنگ ارتباط با خانه باشد و با روشهای گوناگون اسباب مشارکت فکری اولیا را در امر تعلیم و تربیت فرزندانشان فراهم کند.

کلیدواژه ها:

ارتباط ، اولیا ، فرزندان ، خانواده ، تربیت