بررسی اصول تربیت از دیدگاه بزرگان اسلامی مانند امام علی (ع) و امام محمد باقر (ع)

انسان های در مقام مظهریت ربوبیت و خلافت الهی باید به گونه ای عمل کنند تا همه موجودات هستی از عمل ایشان بهره برند. تربیت انسان دامنه گسترده ای دارد که شامل تربیت حیوانات (ص، آیات ۳۰ تا ۳۲ و مائده، آیه ۴) و گیاهان تا جنیان و فرشتگان می شود، چراکه همه آنها تحت تسخیر انسان به طور تکوینی قرار دارند و سجده ایشان بر انسان نمادی از این تسخیر تکوینی است . (بقره، ۳۴)تربیت انسان باید از خانواده آغاز و به همه هستی بینجامد (تحریم ، آیه ۶وآیات دیگر) این تربیت شامل اموری چون آموزش نماز، پرداخت زکات، اطاعت از خدا، آموزش حجاب، ترغیب به رعایت تقوا، پرهیز از گفتار تحریک آمیز جنسی ، ملازم بودن در خانه در مورد زنان، داشتن وقار، پرهیزاز جلوه گری هاوخودنمایی های جاهلی و مانند آن است . (احزاب، آیات ۳۲و ۳۳)سرپرست خانواده به سبب دارا بودن نقش موثر و سازنده در تربیت دینی اعضای خانواده (تحریم ، آیه ۶) باید همواره مراقبت و پی گیری نماید تا اهل خانواده بر اقامه و برپایی نماز اقدام کرده و در این باره کوتاهی نکنند. (ابراهیم ، آیات ۳۷ و ۴۰ و نیز مریم ، آیه ۵۵ و طه ، آیه ۱۳۲) در این میان نقش مادر در برهه ای از زمان در حوزه تربیت فرزند پررنگ است و می بایست شرایط به گونه ای فراهم آید تا مادر به این نقش و وظیفه خود به درستی عمل کند (طه ، آیه ۴۰) چنان که والدین باید بیش ترین دقت و صبر را در دوره خردسالی کودک به خرج دهند، چرا که بهترین زمان تربیت فرزندان همین سالیان کودکی و نوجوانی است . (اسراء آیه ۲۴) زیرا فرزندان تحت تاثیر عقاید و رفتارهای والدین و سرپرستان خویش قرار دارند. (بقره، آیات ۱۳۲ و ۱۳۳ ویوسف ، آیه ۳۸ و حج ، آیه ۷۸)

کلیدواژه ها:

تعالیم ۷تربیت ، آموزه