بررسی اهمیت روش آموزشی در مقطع ابتدایی

کودکانی که وارد مقطع ابتدایی میشوند در سنی هستند که بیشترین آمادگی را برای کسب آموزش دارند. این کودکان مانند زمینی هستند که هر بذری که در آن بکاری پرورش می یابد و ثمر می دهد و این وظیفه ی ماست که در این زمین بذری مناسب و درست و اصلاح شده بکاریم تا محصول مناسب با نیازهای جامعه بدهد باید با برنامه ریزی مناسب در تعلیم و تربیت بخصوص مقطع ابتدایی شرایطی را فراهم کنید که دانش آموزان مطالب و موضوعات دنیای پیچیده امروز اطلاع حاصل کرده و برای وارد شدن در این اجتماع آماده شوند و این برنامه ریزی ها باید به گونه ای باشد که جوابگوی نیازهای کودکان باشد. بعبارتی باید آنها طوری تربیت کرد که مانوس به گذشته باشند و حاصل را دریابند و آینده باور کنند. ولی به دلیل مشکلات مطرح شده در متن مقاله برنامه های آموزش کمک چندانی به کودکان در جهت فراگیری مهارتهای اساسی بادگیری و مهارت های مفید و مناسب زندگی نمی کنند. به طور مثال افرادی که بعد از مقطع ابتدایی ترک تحصیلی میکنند و به مراحل بالا و دانشگاهی نمی رسند در واقع بی سواد محسوب می شوند. بنابر این مدارس ابتدایی ما نیاز تجدید حیات دارند و تجدید حیات آنان مستلزم راه حلهای نو و عملی علمی است. افزایش اختیارات اولیا و دانش آموزان و همایت مدیران مدارس و دادن مسئولیتهای اجتماعی به مدیران و معلمان برای اداره مدرسه - تشکیل کلاسهای ضمن خدمت و غیره .... رویکردهای جدی در ضمینه آموزش و تربیت معلمان و تدریس بهتر است.

کلیدواژه ها:

رویکردها ، مسئولیت مهارت