جایگاه هوش مصنوعی در آینده آموزش ویادگیری

هوش مصنوعی در سالهای اخیر تمام حوزههای زندگی بشری را تحت تاثیر خود قرار داده است . آموزشوپرورش و ابعاد آن نیز از این قاعده مستثنا نیستند و کم وبیش از این فناوری برای بهبود و توسعه وضع موجود در جهت رسیدن به وضع مطلوب بهره لازم را می برد. هر چند این وضعیت در کلاسهای درس برای دانش آموزان و معلمان به طور کامل ملموس و محسوس نیست ، اما در پس تحولات مبتنی بر فناوری ، این اتفاقات روی می دهند. در دهه ۱۹۵۰ تورینگ با طرح این سوال که »آیا ماشین ها می توانند فکر کنند؟« تعریفی از ماشین هوشمند ارائه داد و آن عبارت بود از اینکه ماشین ها به گونه ای عمل کنند که با انسان تفاوتی نداشته باشند. به عبارت دیگر، وقتی نتوان به طور دقیق تعیین کردیک عمل توسط انسان صورت می گیردیا ماشین ، در واقع از هوش مصنوعی به جای هوش انسانی استفاده شده است . رونق اخیر هوش مصنوعی بیشتر به دلیل رشد ظرفیت محاسباتی و حجم دادهها در قالب دیجیتال است و این ویژگی ها بر احتمال استفاده از هوش مصنوعی در حوزههای کاربردی گوناگون تاثیر گذاشته که آموزش و یادگیری نیزیکی از آنهاست . هوش در ماشین ها، مانند انسان،یک ویژگی پیچیده است . اکثر توانایی های ارائه شده توسط هوش مصنوعی را می توان به تشخیص (به عنوان مثال تشخیص الگویا گفتار مثل تشخیص وضعیت چهره دانش آموز در زمان یادگیرییا درکنکردنیک مطلب )، ساخت مدلهای داخلی (مشاهده وابستگی های متقابل مانند تعاملات معلم و دانش آموز) و تصمیم گیری تقسیم کرد. علاوه بر این ، سایر توانایی های کاربردی شامل پردازش زبانهای طبیعی (مانند ترجمه ماشینی )، تحرک (مانند روباتها) و خلاقیت محاسباتی هستند (کوسکی و هوسو، ۲۰۱۸). از آنجا که در آموزشوپرورش با ابعاد گوناگون انسانی در کلاس روبه رو هستیم که هر کدام در هر فرد پیچیدگی های خاص خود را دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ، آموزش