مجازاتهای حدی در موازین حقوق بشری غربی و تاثیر مقتضیات زمان و مکان بر آن

مقصود از اقتضائات زمان و مکان و مصلحت تاثیر امور، تحولات و اوضاع و احوال ناشی از احتیاجات واقعی بشر در طول زمان که به منفعت انسان در زندگی بوده و در تعیین و اجرای مجازات متخلفین اثرگذار باشد.یکی از این تحولات که زمان حاضر اقتضای آن را دارد کاهش یا حذف مجازاتهای بدنی است از اینرو این سوال پیش می آید که آیا مجازاتهای بدنی حدی خلاف موازین حقوق بشری مقرر در اسناد بین المللی می باشند؟ در پاسخ به این پرسش با ملاحظه و تحلیل اسناد مختلف حقوق بشری و ضابطه های مقرر در آنها، مشاهده می شود که مجازاتهای بدنی حدی در تقابل با این ضابطه ها قرار دارد؛ به عبارت دیگر اجرای این قبیل مجازاتها، نقض تعهدات بین المللی دولت ایران محسوب می شود که عواقب بسیار زیادی را نیز تاکنون به همراه داشته است . صدور قطعنامه های متعدد مبنی بر نقض حقوق بشر، توسط نهادهای مختلف ناظر بر اجرای حقوق بشر از جمله این عواقب می باشد. با این وجود راهی برای تطبیق و سازگاری مجازاتهای بدنی حدی با موازین حقوق بشر وجود دارد و آن اینکه مجازاتهای حدی، اصولی ثابت ولایتغیر نیستند و تابع اقتضائات خاص هر زمان و مکان می باشند. اجرای مجازاتهای حدی مستلزم وجود شرایط خاصی است که با فقدان آن شرایط مقتضی و مناسب است از اجرای آنها خودداری شود و مجازاتهایی که متناسب با زمان باشند جایگزین آنها شوند..

کلیدواژه ها:

مقتضیات زمان و مکان ، حقوق بشر ، حدود.