تفکر سیستمی برای تحول پایدار سیستم های آب شهری

چندین چارچوب، مفهوم و شاخص در دهه های گذشته برای کمک به سیاست گذاران و مدیران آب برای بهبود پایداری سیستم های آب شهری ایجاد شدهاند، اما پیشرفت کلی کند بوده است . چالش های مرتبط با موضوع آب در حال افزایش است ، تعداد شهرهایی که از عدم دسترسی به آب سالم و بهداشتی رنج می برند، هر روز افزایش می یابد، که با افزایش جمعیت و کاهش دسترسی تشدید می شود. در حالی که عمدتا پذیرفته شده است که این چالش ها نیازمند راه حل هایی سیستمی است که بتوان به صورت یکپارچه تر به این چالش ها پرداخت ، این مفهوم در ادبیات فعلی آب شهری مسکوتومبهم باقی مانده است . در این مقاله ، پتانسیل تفکر سیستمی در پرداختن به چالش های آب شهری را بررسی می کنیم وکاستی های مرسوم و شیوههای مدیریت فعلی را مورد بررسی قرار می دهیم . تفکر سیستمی امکان درک شبکه ای از روابط متقابل را فراهم می کند که باعث به وجود آمدن چالش ها هستند و مفروضات مربوط به چگونگی وقوع تغییر را بازنگری می کند. این مقاله پتانسیل توانمندسازی سیاست گذاران، مدیران آب، برنامه ریزان شهری و سایر ذینفعان برای رسیدگی به علل ریشه ای چالش های آب شهری ، شکل دهی آن ها و تاثیرگذاری بر محیط را بیان می کند و شرایط را برای پذیرش شیوههای پایدار که منجر به تبدیل سیستم ها به سیستم های پایدار آب شهری می شود، برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

تفکر سیستمی ، پایداری ، سیستم های آب شهری ، تغییر سیستماتیک