تبیین رفتار سازگاری غیرفنی کشاورزان در مواجهه با شوری آب

شرایط نامطلوب آب و هوایی و برداشت بی رویه به عنوان دلیل اصلی دلیل کمبود آب و به تبع آن، شوری آب چاهها ، منابع آب و کشاورزی را تهدید کرده و باعث مهاجرت گسترده از مناطق روستایی به شهری شده است . در این راستا، برای تدوین سیاست های بهینه ، بررسی رفتار سازگارانه غیر فنی (مهاجرت) کشاورزان در مواجهه با افزایش شوری آب (به عنوان نتیجه عمده کمبود آب در منطقه مورد مطالعه ) ضروری است . این تحقیق با استفاده از تئوری شناخت اجتماعی توسعه یافته (ESCT) انجام شده است . روش تحقیق توصیفی -پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل کشاورزان شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی است . حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان ۲۰۰ نفر تعیین و روش نمونه گیری به صورت تصادفی متناسب بوده است . ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته بود که اعتبار آن توسط کارشناسان تایید و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (بین ۶. ۰ تا ۹۵.۰) سنجیده شد. تحلیل مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) نشان داد که درک رفتار دیگران، نگرشها و موانع درکشده به طور معناداری توانایی پیش بینی تمایل به سازگاری با شوری آب از طریق روشهای غیر فنی را دارند. نتایج نشان داد که ESCT حدود ۵/۲۹ درصد از تغییرات رفتار را تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

تئوری شناخت اجتماعی ، شوری آب ، مهاجرت ، معادلات ساختاری